Bakır işleme zanaatı

Sanat Sektör Oldu ve Öldü Diyen İsmail Bülbül:Biz Ecdadımızdan Ne Gördüysek Onu Devam Ettiriyoruz.Röportaj: Yüksel Akça

Yarım asır önceleri kullandığımız bakır eşyaları hayatımızdan çıkarmıştık. Şimdi mutfaklarımızı, salonlarımızı bu bakır eşyalar süsler hale geldi. Büyük turistik otellerde yemekler bakır eşyalarla servis edilmeye başlandı. Bu da yeni bir sektör oluşturdu. Günümüzde ise gerek Anadolu’da ve gerekse İstanbul’da bakırcı atölyeleri varlığını sürdürüyor. Yeterli buluyor musunuz?

Öncelikle, sorunuz çok güzel sorulmuş bunu belirtmek isterim. Bakırcılık bir kullanım aracı idi. Ne zaman çelik, çinko, alüminyum çıktı bu ekmek teknesi battı. Öyle olunca Anadolu’da insanlar işini ekmeğini kurtarmak için eski bakırlara Osmanlı tarzı olmasa da ona yakın bir tarzda kendi tarzlarını bulup ekmeğini çıkartmaya devam etti. Zamanla Osmanlı ve Selçuklu sevgisi yeniden canlanıp ilgi duyulmaya başlayınca sektör haline geldi. Çünkü yenilik her zaman modasını kaybetmeye mahkûmdur. Er ya da geç geleneğe dönülüyor. Hal böyle olunca başta Çin firmaları olmak üzere, bütün büyük firmalar bunu teknoloji ile yapmaya başladı.
Bakır yerine zamak döküm yaptılar.
Yetmedi bakır yerine teneke sac kullanmaya başladılar. Yetmedi gümüş yerine nikel kaplama yaptılar. Yetmedi altın yerine sarı kaplama yaptılar. Sözün kısası ekmeğini sanat ile çıkartmak isteyen bütün ustaların ekmeğine taş koydular.
Şimdi kapalı çarşıdan tutun devletimizin bakanlığına ait bütün müze ve mağazalarda dahi bu makine işi döküm zamak tenekeler satılır hale geldi. Bu da geleneğimizin kültürümüzün dünyaya ve geleceğe kötü gösterilmesini sağladı. Bugün yapılan işler geleceğe bugünü yansıtır. Şöyle ki biz bugün Osmanlı devletini nasıl güzel eserlerle anıyorsak, yarın da Türkiye Cumhuriyeti’ni bugün yapılan eserlerle anacaklar. Ancak ne yazık ki yapılan işçilikler utanç seviyesinde. Bunu camilerimizde, külliyelerde, saraylarda, mescitlerde ve yeni restorasyonlarda görmek mümkün. Bırakın yeni eser yapmayı eskiye bile hakkı ile sahip çıkamıyoruz. Bunun da sebebi işin ehli ustalar ve sanatkârlar yerine projelerde pratik tecrübesi olmayan okumuş kişilerin kopyala yapıştır sistemi çalışmasıdır.
Konuyu dağıtmak istemem kısacası “Sanat sektör oldu ve öldü.”