Alişan HAYIRLI / Gel!

Yüzüne gülücükler konduysa, memlekete sonbahar geldi demektir.
Tebessümlerin gönlümde açan bir sarı yaprak gibi...
Sen ağlayınca baharımız kışa döner.
Sen gülünce kışımız da bahara...
Sen adeta mevsimler gibisin... Gülücüklerinle ya beni yakarsın ya da ağlayışlarınla üşütürsün.
Sen ağladıkça gönül pınarım kurur...
Sen güldükçe kurumuş kuyularda pınarlar fışkırır
Sen konuşunca kınalı keklik öter sanki
Sen yürüyünce sanki gözümün önünden bir ceylan kaçar uzaklara...
Akıl baştan giderse, nasıl duyar "Ben geliyorum" muştusunu
Hangi can, "Ben geliyorum" diyen "cananın" vuslat çağrısına dayanabilir ki... Hangi kulak "Ben geliyorum" nakaratının musikisine dayanabilir ki
Hangi sine, "Ben geliyorum" şiiri ile cezp olmaz ki
Hangi el titremez ki
Hangi gönül coşmaz ki
Hangi akıl divane olmaz ki
Güneşe ne kadar bakabilirsin ki
Hangi köle, efendisini görünce ayakları yerden kesilmez ki
Gel, ey güzeller güzeli... Gel! Lakin taşıyabilir miyim seni yüreğimde?
Bir ay gibi doğan nurlu yüzüne bakmaya cesaret edebilir miyim?
Yüreğinden tutabilir, ellerine dokunabilir miyim?
Dudaklarının arasından bir şiir, bir inci tanesi gibi dökülen sözlere karşılık verebilir miyim?
Gel ey sultanlar sultanı... Gel! Misafirim ol, gönlümün en temiz ve mutena semtinde...
Tek kişilik imparatorluk tahtımın yanı başına, gel kurul, bir kraliçe gibi...
Gel!
Gel de Şems'in Rumi'yi erittiği gibi erit beni!
Gel, otur hayal dünyamın başköşesine
Hüzün bulutlarının arasından, masal kitaplarının sayfalarından fırlamış bir peri gibi gel, dokun efkâr yüklü omuzlarıma…
Kon kurumuş dalıma, öt bülbül gibi, sustur içimdeki sessiz feryadı!
Gel!
Bitir mecburi köleliğimi!
...

YAZININ TAMAMI BURADA