BAĞIRAN ÇOK, DUYAN YOK!

ANLATMAK YETMİYOR, ANLAŞILMAK İSTENİYOR

Kalabalık bir çağdayız. Herkes bir şey anlatıyor ama kimse kimseyi dinlemiyor. Sadece sosyal medya değil, gündelik hayatın içi de kalabalık ama boş… En çok konuşulan çağda yaşıyoruz ama anlamın en çok kaybolduğu dönemdeyiz. Tüm platformlar iletişimle dolup taşıyor, ama iletişim kurulamıyor.

“Sesimiz yankılanıyor ama yankımıza bile yabancıyız” diyen psikologlar, çağın hastalığının “anlaşılamamak” olduğunu söylüyor. İletişimin buharlaştığı yerde ilişki kurmak değil, sadece paylaşmak kalıyor. Fakat bu paylaşımların değeri, bir sonraki içerik gelene kadar…

GÖRÜNÜR AMA YALNIZ

Uzmanlara göre bu yalnızlık, sosyal değil; duygusal. Herkes bir şey söylüyor ama karşı tarafın ruhuna değmiyor. Çünkü herkes sırada. Çünkü herkes kendi cümlesini kurma telaşında. Çünkü herkes görünür ama yalnız.

HAYKIRMA ÇAĞI: HERKESİN MİKROFONU VAR, AMA HİÇ KİMSENİN KULAĞI YOK

Kulaklarımız dolu ama gönlümüz sağır. Hepimiz birer yayıncıya dönüştük. Mikrofon var, ses var, platform var… Ama karşıda gerçek bir dinleyici yok. Çünkü dinlemek sabır istiyor. Çünkü anlamak özveri istiyor. Çünkü çağ, hız çağında kalbe dokunmayı angarya sayıyor.