Doğan DAĞ / Hollandalı Masaldan Yaptı... Malatya?..

Memuriyet yıllarımda, kardeş belediye işi için Hollanda'ya yolumuz düştü. Delft'e gittik.

Adamlar önce bizi su bentlerine götürdü. Suyla nasıl boğuştuklarını, nasıl mücadele ettiklerini gösterdiler. 

Eski afet fotoğrafları, kum çuvalları bir kaç alet edevat vs.

Bu müzeye bile giriş 28 Euro

Sonra dediler ki, "Sizi bir yere daha götürelim."

Götürdükleri yer, 1952'de açılmış, Hollanda'nın en ünlü parkı EFTELİNG MASAL ORMANI'YDI.

Girdik ormana. Baktım ki her şey masal.

Ünlü çizer Anton Pieck çizmiş. 

Grimm Kardeşler'den Andersen'e kadar ne kadar masal varsa, hepsini oraya koymuşlar. 

Hem de hareket eden oyuncaklarla canlandırmışlar.

Evler yosun tutmuş, çatılar eğri büğrü, pencereler bükülmüş ahşap. 

Sanki yüz yıllık tarih fısıldıyor.

Bir de ne duyayım? 

Mantar şeklindeki gizli hoparlörlerden arp sesi geliyor. 

Kırmızı Başlıklı Kız'ın evinden horlama sesi geliyor. 

İnsan kendini başka bir dünyada sanıyor.

Bir masaldan çıkıyorsun, öbürüne giriyorsun. 

Cüceler, prensesler, büyülü kuğular, dans eden periler... 

Bir bakıyorsun Uzun Boyunlu ağaçların arasından sana bakıyor.

Devasa bir Masal Ağacı var. Rapunzel'in kulesi var. Hint Lale Bahçesi var. Bir de çöp yiyen sevimli tipler var.

Şimdi sıkı dur.

Bugün bu parka giriş 40 ila 56 avro. İçerideki hediyelik dükkanında anahtarlık 5 avrodan başlıyor, özel figürler yüzlerce avroya gidiyor.

Yani adamlar olmayan masalını, kendi kültürel kırıntısını almış, koskoca bir turizm merkezi yapmış. 

Bölgesine iş vermiş, refah vermiş, para getirmiş.

PEKİ YA BİZ?

Biz Malatya gibi köklü bir kültürün üstünde oturuyoruz. 

Destan gibi bir tarihimiz, asırlık hikayelerimiz var.

El ele verip bu mirası böyle bir vizyonla değerlendirebiliyor muyuz?

Maalesef hayır.

Oysa elimizde Battalgazi gibi tarihe nam salmış bir değer var. 

Uğruna baş koyduğu kutlu bir davası var.

Hem de hak dava 
İlayı Kelimetullah!

Bir Hollandalı kadar olamadık azizim.

Onlar olmayan hayallerini, masallarını bile paraya ve kültürel güce çevirdiler.

Bizim ise ardımızda bırakacağımız ne ulvi mesajlar, ne asırlık destanlar var. Ama farkında değiliz.

MALATYA'YA ÇAĞRIMIZDIR!

Malatyalı kardeşim, sana sesleniyorum.

Kayısın güzel. 

Allah razı olsun, dünyaya kayısı yediriyorsun. 

Ama Malatya sadece kayısı değil.

Şimdi sana ne yapman gerektiğini tane tane söyleyeyim.

Müze yapma. Yaşayan bir Battalgazi Mahallesi yap....

Kapıdan giriyorsun. Burası bildiğin müze değil.

Önce zaman yolcusu karşılıyor seni. 

Sakallı, cübbeli, bilge bir seyyah. 

Eski zaman kıraathanesinde oturmuş. Çayını yudumluyor.

"Evlat gel otur" diyor. "Sana Battalgazi'yi anlatayım."

Anlatıcı değil, sanki o zamanı yaşamış gibi anlatıyor.

Sonra koku geliyor burnuna. 

Eski zaman tatlıları. 

Han yemekleri. 

Malatya mutfağı. 

Bir köşede kayısı tatlısı kaynıyor, bir köşede han pilavı. 

Turist gidip hazır yemek yemiyor. 

Oturup Battalgazi'nin sofrasına oturuyor.

...

YAZININ DEVAMI BURADA