Ebuzer AYDIN / ASRIN VALİSİ (!)

Dost acı söyler derler. Ama bazen acı, öyle bir noktaya gelir ki insan gülmeden de duramaz. İşte Malatya’nın düştüğü hâl tam olarak budur: Gülünç, trajikomik ve bir o kadar da iç acıtıcı!

Bir haber düşüyor yerel sitelere. Battalgazi Muhtarlar Derneği Başkanı ve etrafındaki birkaç kişi Malatya Valisi Sayın Seddar Yavuz ile bir araya geliyorlar. Birkaç fotoğraf, bolca samimiyet (!).
Malatya eşrafı, siyaseti, iktidarı, muhalefeti, sivil toplum örgüt temsilcileri... Kimse yok.

Malatya Valisi Sayın Seddar Yavuz’a “Asrın Valisi” ödülü veriliyor!

Asrın valisi!

Bir durup düşünmek lazım. “Asır” dediğin şey yüz yıl. Bir yüzyıl içinde nice devlet adamları, nice krizler, nice zaferler, nice felaketler barındıran bir zaman dilimi. Birkaç kişi bir araya gelip bir plaket bastırarak bir valiye “Asrın Valisi” diyor!

Bu ne ölçüsüzlük?
Bu ne ciddiyetsizlik?
Oscar mı dağıtıyorsunuz siz? Akademi misiniz?
Dünya çapında bir değerlendirme mi yaptınız?
Yoksa üç kişi bir araya gelip “hadi bir ödül verelim” mi dediniz?

İşin trajikomik tarafı burada başlıyor zaten. Çünkü bu sadece bir ödül değil; bu, Malatya’nın ciddiyetinin geldiği noktayı gösteren bir aynadır.

Malatya depremden çıkmış, yaralarını sarmaya çalışan, bir kısmı hâlâ toz duman, toparlanamamış bir şehir. İnsanlar konteynerlerde, düzen yok, deprem korkusunu henüz üzerlerinden atamamış. Şehrin kalkınmaya ihtiyacı var. Kurumsal akla, ortak vizyona, ciddi projelere ihtiyacı var.

Ama Malatya’da birileri kalkıp vali beye plaket veriyor!
Üstelik öyle sıradan bir plaket de değil. “Asrın Valisi” plaketi!

Bu ifade sadece abartı değil; bu, akıl tutulmasıdır.

Şimdi gelelim işin Vali Bey tarafına...

Sayın Valim,
Siz devleti temsil ediyorsunuz. Makamınız şahsınızdan büyüktür. O koltuk kişisel PR alanı değildir. Orası bir “CV yapma yeri” hiç değildir.

Evet, çalışkan bir vali olabilirsiniz. Sahada olabilirsiniz. İnsanlarla temas kuruyor olabilirsiniz. Bunlar takdir edilir. Ama takdir ile şişirilmiş övgü arasında ciddi bir fark vardır.

Birileri size ölçüsüz bir unvan veriyorsa, sizin göreviniz onu almak değil, reddetmektir.
Çünkü devlet ciddiyeti bunu gerektirir.
Çünkü vakar bunu gerektirir.
Çünkü siz “asrın valisi” değilsiniz. Olmak zorunda da değilsiniz...

Ama siz o plaketi alıyor, poz veriyorsanız işte o zaman mesele değişir. O zaman bu iş sadece muhtarların basit bir abartısı olmaktan çıkar, kurumsal bir zaafiyete dönüşür.

Hadi muhtarlar ölçüyü kaçırdı,
Peki siz neden frene basmadınız?
Neden “arkadaşlar, bu ifade doğru değil” demediniz?
Neden “ben görevimi yapıyorum, abartmaya gerek yok” diyemediniz?

Bu, bir yönetim krizi değil sadece… Bu, bir zihniyet krizidir.

Bugün Malatya’da bazıları bazılarından yüz bulamıyor. Bazen siyasetçiden sıkılan valiye koşuyor. Validen sıkılan siyasetçiye koşuyor. Bürokrasiden sıkılan başka bir kapıya gidiyor...

Sayın Valim,
Acaba bu plaket size neden verildi?
Size bu plaketi verenlere, şehrin yöneticileri ve siyasetçileri nerede diye sordunuz mu?
Bir vali “Asrın Valisi” plaketini alırken şehrin protokolü orada olmaz mı?

Belli ki bu şehirde bazıları bazılarını parlatıyor. Dertleri birilerini parlatmak da değil haaa! Dertleri başka bir tarafa mesaj vermektir!
Bu cambazlık var, bu şehirde fazlası var!

Bu plaketi verenler depremden beri bu şehrin kalkınması için ne yaptı acaba?

Malatya oyuncak değil.
Bu şehir fotoğraf karesi üretme yeri değil.
Bu şehir PR sahası hiç değil.
Bu şehir acı çekmiş bir şehir.

Ve acının üzerine “Asrın Valisi” yazıp plaket vermek veya almak hiç değil!
Kusura bakmasın kimse; bu, trajediyi komediye çevirmektir.

Sayın Valim,
Siz bu şehrin valisisiniz. Depremi yaşamış Malatya’ya daha iyi hizmet etmek için atandınız. Elbette çalışacak, vatandaşla iç içe olacak ve halkta karşılık bulacaksınız. Başarılı olmalısınız. Böyle olduğunuzu düşünüyoruz.

Ama sahte övgüler, gerçek emeğin ve başarının önüne geçer.
Bu plaket size pahalıya mal olabilir. Sizin de vardır geleceğinizle ilgili hayalleriniz, hedefleriniz. Hepsini boşa çıkarabilir!

...

YAZININ DEVAMI BURADA