Ebuzer AYDIN / Ben mi Ağlayayım Malatya mı Ağlasın!?.

Gideyim hayatımın şahidi, kaybolmuş Malatya'ya!.
Şarkılarda türkülerde benzerdi güneşe aya,
Gözler dikilmiş, umutlar bağlanmış Ankara'ya, 
Geldim göremedim son kez seni doya doya,
Veda etmeden hatıralar gömülmüş karanlık bir kuyuya. 

Ağıt mı yaksam, yasıma sessizce devam mı edeyim!.
Çaresizlik içinde çare mi arayayım, yoksa Yeşiltepe'de sakinler yurdunda kendime iki metre kare yer mi alayım!.
Seninle hayata gözlerimi açmıştım. Okumaya yazmaya başlamıştım. Çarşı pazar bir ömür karış karış gezmiştim. Şimdi çocuklarıma seni anlatacak anım kalmamış!.
Sen yoksun, viran olmuşsun!. Ruhsuz, cansız bir mezara dönmüşsün!.

...

YAZININ DEVAMI BURADA