Kur’an’ı Dinler Gibi…

Evet, Ramazan Risalesi’nin altıncı nüktesindeyiz. Ramazan-ı Şerif’te orucun hikmetlerini sıralayan Üstad Bediüzzaman Hazretleri, bu nüktede orucun doğrudan Kur’an’ın nüzulüne baktığını ifade ediyor. Yani Ramazan, yalnızca bir açlık imtihanı değil, aynı zamanda Kur’an’ın inişine bir hürmet, bir tahiyyedir.

Bediüzzaman, Kur’an’ı dinlemenin üç derecesinden bahsediyor:
    •    Birincisi, Allah’tan dinler gibi dinlemek.
    •    İkincisi, Cibril-i Emin’den dinler gibi dinlemek.
    •    Üçüncüsü, Peygamber Aleyhisselatü Vesselam’dan dinler gibi dinlemek.

Burada önemli bir noktaya değinmek gerekiyor. Allah, La Zamani La Mekani La Keyfidir. Yani Allah’ın kelamı da zamanın ve mekanın ötesindedir. Kur’an, yalnızca 1400 sene önce nazil olmuş ve tarihte kalmış bir metin değildir. Kur’an, her an nazil olmaya devam eden bir kelamdır. Nasıl ki güneş doğup batmaz, biz dünyamızın hareketiyle güneşi farklı konumlarda görürüz; aynı şekilde Kur’an’ın nüzulü de kesintisiz devam etmektedir.

Kur’an’ı dinleyen bir insan, Allah’ın kelamını doğrudan dinler gibi dinlemelidir. O anda Cibril-i Emin hazırdır, mukarreb melekler hazırdır, Peygamber Aleyhisselatü Vesselam’ın Risalet-i Hakikati oradadır. Kur’an’a muhatap olan bir insan, manen zamanın ötesine geçerek kelam-ı ilahiyi Allah’tan, Cibril’den veya Resulullah’tan dinlediğinin farkına varmalıdır.

Peki, neden Ramazan’da oruç tutulur? Çünkü Allah yemez, Cibril-i Emin yemez, melekler yemez. Oruç, insanın da yemeden içmeden uzaklaşıp, melek hayatına yaklaşmasını sağlar. Kur’an, insana melekleşmenin yolunu gösterirken, oruç da insanı o yola hazırlayan bir ibadet olarak karşımıza çıkar.

Demek ki, Ramazan yalnızca mideyi terbiye etmek için değil, ruhu Kur’an’a hazırlamak için de bir fırsattır. İnsan oruçla aç kalır ama ruhuyla doyar. Çünkü Kur’an’ı Allah’tan dinler gibi dinleyen, açlığın içindeki sırra vakıf olur.

İşte Ramazan… İşte Kur’an… İşte oruç… Ve işte insanın melekleşmeye en yakın olduğu an…