"Ne çabuk büyüyorlar keratalar"

Beş genç fakültede dersten çıkmış yürüyorlardı. Gençlerden biri “yemek yiyelim mi?” Diye sordu. Biri hariç hepsi bu fikri beğendi. Bir tek Metin yemeğe gitmek istemedi. Sadece erkek arkadaşları olsa durumu anlatır idare ederdi. Ama kızların yanında küçük düşmek istemiyordu. Cebinde sadece dolmuşa yetecek kadar parası vardı.

-“Ben yeni yedim. Tokum. Başka zaman gidelim” dediyse de ikna edemedi. Mecburen onlara katılıp köşedeki kebapçıya girdiler. Girdiğinde içeride babasını gördü. Gözleri açıldı. Yüreği rahatladı. Yerlerine oturunca lavabo bahanesiyle kalktı. Babasının yanına süzüldü. Durumu anlattı. Arkadaşlarına mahcup olmak istemediğini belirterek, kendisine yardımcı olmasını istedi. Babası çok anlayışlı bir babaydı:

-“Tamam oğlum, sorun değil. Dilediğin kadar ye. Ben hallederim hesabı.” Dedi.

...

YAZININ DEVAMINI OKUMAK İÇİN LÜTFEN BURAYA > TIKLAYINIZ.