Semavî Kitaplar Hz. Muhammed’in (ASM) Peygamberliğini Nasıl Tasdik Ediyor?

Tevrât, İncîl, Zebûr gibi semâvî kitapların yüzlerce işareti, Resûl-i Ekrem (asm)’dan haber vermiştir. Bu kitaplarda, O’nun risâletinin hakkaniyetinden ve son peygamber oluşundan bahsedilmektedir.

Kur’an-ı Kerim, Hz. Muhammed (asm) ve ashâbının vasıflarının Tevrât ve İncil’de zikredildiğini açıkça belirtir:

“مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللّٰهِۜ وَالَّذ۪ينَ مَعَهُٓ اَشِدَّٓاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَٓاءُ بَيْنَهُمْ تَرٰيهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانًاۘ س۪يمَاهُمْ ف۪ي وُجُوهِهِمْ مِنْ اَثَرِ السُّجُودِۜ ذٰلِكَ مَثَلُهُمْ فِي التَّوْرٰيةِۚۛ وَمَثَلُهُمْ فِي الْاِنْج۪يلِ۠ۛ كَزَرْعٍ اَخْرَجَ شَطْـَٔهُ۫ فَاٰزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوٰى عَلٰى سُوقِه۪ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغ۪يظَ بِهِمُ الْكُفَّارَۜ وَعَدَ اللّٰهُ الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ مِنْهُمْ مَغْفِرَةً وَاَجْرًا عَظ۪يمًا”

“(…) Muhammed (asm), Allah’ın Resûlü’dür. Onunla beraber bulunanlar, kâfirlere karşı pek şiddetli; kendi aralarında ise pek merhametlidirler. Onları, rükû’ ve secde hâlinde, Allah’tan lütuf ve rızâ istediklerini görürsün. (…) İşte onların Tevrât’taki vasıfları budur. İncîl’deki vasıfları ise, bir ekin gibidir ki; o ekin, evvelâ başını, filizini, topraktan çıkarır; daha sonra yavaş yavaş büyür ve güçlenir. Ardından kalınlaşarak gövdesi üzerinde dimdik durur. Onu gören ziraatçıları hayret içinde bırakır ve bu, onların hoşuna gider. Kâfirlerin gayzlarını, öfkelerini onlara yutkundurmak içindir. Allah, onlardan îmân edip amel-i sâlih işleyenlere, mağfiret ve azîm mükâfat va’detmiştir.” (Fetih, 29)

Hz. İsa (as) da İncîl’de, kendisinden sonra Ahmed isminde bir peygamberin geleceğini müjdelemektedir. Sûre-i Sâff’ta yer alan ayet-i kerîmede, “وَاِذْ قَالَ ع۪يسَى ابْنُ مَرْيَمَ يَا بَن۪ٓي اِسْرَٓاء۪يلَ اِنّ۪ي رَسُولُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ مُصَدِّقًا لِمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرٰيةِ وَمُبَشِّرًا بِرَسُولٍ يَأْت۪ي مِنْ بَعْدِي اسْمُهُٓ اَحْمَدُ”

“Bir vakit Meryem’in oğlu İsa dedi ki: ‘Ey İsrailoğulları! Şüphesiz ki; ben, benden önce gelen Tevrât’ı tasdîk edici ve benden sonra gelecek ‘Ahmed’ isminde bir peygamber ile müjdeleyici olarak sizlere Allah’ın Resûlüyüm.” (Sâff, 6)

Bediüzzaman’ın belirttiği gibi, semavî kitaplar, O’nun risâletine delil ve şahittir. Bu işaretler, Hz. Muhammed (asm)’ın son peygamber olduğunu teyit eder.