Sen körsün! Tamam da; kimse kör değil!

6-7 yıl önce karlı bir kış günü Ankara’da Batıkent metrosunun (o zamanki) son durağından çıktım. Hemen çıkışta Eryaman’a gidecek otobüs için beklemeye başladım. İlk otobüs dolup hareket etmişti. Kuyruğun arkalarında olan sıranın da önüne gelmiştim. Beklerken 2 kişi yaklaştı. Birinin elinde beyaz baston vardı. Diğeri kuyruğun önündekilere:

-“Beyler. Bu amca engelli. Gözleri görmüyor. Kuyruk ta çok uzun. Onu öne almanız mümkün mü?”

Seve seve kabul ettik. Amcayı en öne aldık. Beklerken kör amcamız Hemen arkasındaki bizlere sordu:

-“Ne kadar zamandır bekliyorsunuz?” Kuyruktakilerden biri cevap verdi:

-“Yirmi dakika kadar oldu.”

...

MAKALENİN DEVAMINI OKUMAK İÇİN LÜTFEN BURAYA > TIKLAYINIZ