Sevgi BERK / Bir Avuç Dua, Bir Ömür Fedakarlık: Anne Olmak

Eski bir hikaye anlatılır; yeni doğacak olan bir bebek dünyaya gelmeden hemen önce endişeyle Alemlerin Rabbi’ne sormuş: "Ben orada çok küçük ve savunmasız olacağım, bana kim bakacak?" Cevap çok netmiş: "Seni orada bir melek bekliyor olacak. O seni her türlü tehlikeden koruyacak, sana gülümseyecek ve seni her şeyden çok sevecek." Bebek tekrar sormuş: "Peki, o meleğin adı ne?" Yanıt gelmiş: "Adının bir önemi yok, sen ona 'Anne' diyeceksin."

Gerçekten de öyledir. Hayatın fırtınaları ne zaman üzerimize gelse, sığınacağımız ilk liman, o huzur kokan kucaktır. Dünya değişir, dostluklar eskir, şehirler yıkılır ama bir annenin evladına bakışındaki o duru şefkat hiç değişmez.

Koşulsuz Sevginin Tek Adresi

Anne olmak, sadece bir çocuğu dünyaya getirmek değildir. Anne olmak; kendi uykundan vazgeçip onun huzurunu dilemek, kendi tabağındaki en güzel lokmayı "ben tokum" diyerek evladına uzatmaktır. Çocuğunun ayağı taşa değse sızısını yüreğinde hissetmek, o güldüğünde dünyaları kazanmış gibi mutlu olmaktır.

Bugün etrafımıza bir bakalım. Kimimiz annesinin elini öpme şansına sahip, kimimiz ise sadece fotoğraflara bakıp derin bir iç çekiyor. Ancak annelik sadece biyolojik bir bağ da değildir. Bir yetimin başını okşayan, bir canlının hayatını kurtaran, yüreğinde o anaç şefkati taşıyan her kadın aslında bu kutsal ruhun bir parçasıdır.

Sadece Bir Gün Değil, Her Gün Vefa

Çoğu zaman hayatın koşturmacasına kapılıp gidiyoruz. İş, güç, sınavlar, geçim derdi derken; bizi karşılıksız seven o koca yürekli insanları bazen ihmal ediyoruz. Oysa bir annenin tek beklediği, hatırlanmak ve sıcak bir "nasılsın" cümlesidir. Bir demet papatya ya da sadece içten bir sarılma, onlar için dünyadaki tüm hazinelerden daha değerlidir.

...

YAZININ DEVAMI BURADA