Sevgi BERK / Kayısı Artık İklim Değişikliğine Direnemiyor Mu? Malatya Tarımda Yol Ayrımında Mı?

Malatya’nın sarı altını, son yıllarda üzerine titrenen bir çocuk gibi değil, adeta kaderine terk edilmiş bir dev gibi her bahar ayazla imtihan ediliyor. Geçen sene ağaçlar yandı, emekler heba oldu. Ondan önceki seneler de farklı değildi. Biz her bahar mart ve nisan aylarında "kayısıyı don vurdu mu?" manşetlerini atmaktan, üreticimiz ise dumanın isinde umut aramaktan yoruldu.

Peki, neden her yıl aynı filmi izliyoruz? Cevap kapımızda: İklim değişiyor. Artık Malatya’nın o eski, kararlı mevsim geçişleri yerini dengesiz ve ani hava olaylarına bıraktı. Kışın ortasında baharı yaşayan ağaçlar erkenden uyanıyor, sonra bir gecelik ayazla tüm o emekler kara toprağa düşüyor.

TAŞIMA SUYLA DEĞİRMEN DÖNER Mİ?

Bahçelerde yakılan lastikler, dumanlama yöntemleri... Bunlar elbette birer çaba, birer can havli. Ancak "taşıma suyla değirmen dönmediği" gibi, iklim kriziyle de sadece ateş yakarak savaşamayız. Kayısı artık Malatya’nın sadece "tek" gerçeği olmaktan çıkmak zorunda mı? Bu soru can yakıcı ama sormak zorundayız.

İKLİM Mİ DEĞİŞİYOR, STRATEJİ Mİ?

Eğer iklim koşulları artık kayısının o hassas çiçeklenme dönemine izin vermiyorsa, Malatya topraklarında "alternatif" bir devrim başlatmanın vakti gelmiş demektir. Toprak analizleri ve iklim verileri ışığında, don riskine daha dayanıklı ürünleri artık ciddi ciddi konuşmalıyız.

Kayısı bizim sevdamız, Malatya’nın kimliğidir. Ondan vazgeçmek değil, onu korumak için bilimsel yöntemlere ve "tek ürüne bağımlılık" zincirini kırmaya ihtiyacımız var. Ancak doğa ile inatlaşmak yerine onun yeni kurallarına uyum sağlamayı öğrenmeliyiz. "Eski çamlar bardak oldu" derler; Malatya’nın o eski, tahmin edilebilir baharları da artık geride kalıyor olabilir.

...

YAZININ DEVAMI BURADA