Şişirilmiş Egoların Ardındaki Kırılganlık Çocukluk Deneyimlerinde Gizleniyor

Günümüzde sıkça kullanılan narsisizm kavramının çoğu zaman yanlış ve yüzeysel ele alındığını ifade eden Dr. Bahruz Shukurov, "Bu nedenle, bu kavramı bir ‘etiketleme aracı’ olarak kullanmak yerine, altında yatan dinamikleri anlamak ve benzer özelliklerle karşılaşıldığında nasıl davranılabileceğini değerlendirmek daha sağlıklı bir yaklaşım olur." dedi. Narsisizmin, kişinin kendini aşırı merkeze alması ve başkalarına karşı duyarsızlaşması olduğunu belirten Shukurov, bu bireylerin değer duygularını dışarıdan gelen takdirle beslediklerini aktardı. Samimi bir özür dilemenin bu kişiler için benliklerine yönelik bir tehdit olarak algılandığını ekledi.

ÇOCUKLUKTAKİ DUYGUSAL YOKSUNLUK ZIRHA DÖNÜŞÜYOR

Narsisizmin kökeninde çocukluk deneyimlerinin yattığına işaret eden Dr. Shukurov, iki temel modelden bahsetti. Aşırı şımartıcı tutumun gerçekçi benlik algısını engellediğini, duygusal yoksunluk ve koşullu sevginin ise çocuğu sadece başarısı üzerinden değerli hissettirdiğini söyledi. Erken çocukluk dönemindeki ihtiyaçların karşılanmamasının savunma mekanizmalarını tetiklediğini belirten Shukurov, "Zamanla bu savunmalar bir ‘zırh’ haline gelir. Ancak bu zırh, sadece incinmeyi değil; sevgi, yakınlık ve duygusal bağ kurma kapasitesini de sınırlar." ifadelerini kullandı.

İLIŞKİLERDE ANAHTAR VE KİLİT UYUMU

Narsistik ilişkilerin karşılıklı bir dinamik içerdiğini kaydeden Dr. Shukurov, "Bu tür ilişkilerde sıklıkla ‘anahtar-kilit’ uyumu söz konusudur." dedi. Narsistik bireylerin, sınır koymakta zorlanan ve terk edilmekten korkan kişilerle daha kolay bağ kurduğunu ifade etti. Bu dengesiz yapının, kişiyi ilişki içindeyken yalnız olduğundan daha yalnız hissettirebileceğini belirtti.

KARŞI TARAFI DEĞİŞTİRMEYE ÇALIŞMAKTAN VAZGEÇİLMELİ

Narsistik özelliklerle karşılaşıldığında izlenecek en önemli adımın karşı tarafı değiştirmeye çalışmamak olduğunu söyleyen Dr. Shukurov, şu önerilerde bulundu: "Farkındalık geliştirmek önemli. Kişi önce kendi duygularını, düşüncelerini ve bedensel tepkilerini fark etmeli. ‘Şu an ne hissediyorum?, Bu durum bende nasıl bir etki yaratıyor?’ gibi sorular, sağlıklı tepkiler verebilmenin ilk adımıdır." Ayrıca eleştirilerin kişiliğe değil davranışa yönelik olması gerektiğini ve sınırların net ama kırıcı olmayan bir dille çizilmesi gerektiğini vurguladı.