Ebuzer AYDIN / Fon Vurgunu: Suçlu Cezasını, Yatırımcı Riskini Üstlenmeli!
ÖZEL HABEREbuzer AYDIN yazdı.
Türkiye'nin gündemini meşgul eden fon kriziyle ilgili söylenmedik söz, yapılmadık yorum kalmadı. Televizyon kanalları gece gündüz bu konuyu tartışıyor, gazetelerde ve sosyal medyada hemen her yönüyle ele alınıyor. Dolayısıyla benim de aynı şeyleri tekrar etmeme gerek yok.
Ancak meseleye ilişkin hem İslami açıdan hem de devletin izlemesi gereken politika bakımından görüşlerimi ifade etmek istiyorum.
Öncelikle meselenin İslami boyutuna değinmek istiyorum.
Meselenin fıkhî yönüne göre, Türkiye'de bugün faaliyet gösteren yatırım fonları arasında helal kabul edilebilecek bir fonun bulunmadığı kanaatindeyim. Bir alışverişte sadece faizin olmaması onu helâl kılmaz.
Her ne kadar bazı fonlar faizsiz veya katılım esaslı olarak tanımlansa da ortada çok daha temel bir mesele vardır:
Görülmeyen, mahiyeti ve gerçek karşılığı yeterince bilinmeyen bir malın alınıp satılması, belirsizlik ve aldatma içeren işlemler İslam'ın ticaret ahlakıyla bağdaşmaz.
Bugün borsa ve fon piyasalarında yaşananlara baktığımızda spekülasyonun, manipülasyonun, hilenin ve sanal işlemlerin ne derece yaygınlaştığını görüyoruz. Bu tür ortamlar, gerçek ticaretten ziyade kumar düzenini andıran bir yapıya dönüşmüştür.
Dolayısıyla mevcut şartlarda borsada fon ve hisse senedi alıp satarak, paradan para kazanmayı hedefleyen bu işlemler dinen caiz değildir. Buna fetva veren varsa hesabı da beraber öderler!
Gelelim meselenin devlet yönetimi ve kamu vicdanı açısından değerlendirilmesine...
Öncelikle şunu ifade etmeliyim ki hükümetimizin bu konuda ortaya koyduğu kararlı tutumu, sürecin üzerine ciddiyetle gidilmesini ve geri adım atılmamasını son derece önemli buluyorum. Özellikle Adalet Bakanlığımızın talimatları doğrultusunda soruşturmaların kararlılıkla yürütülmesine yönelik iradeyi takdirle karşılıyorum.
Devletin, ekonomik düzeni bozan ve vatandaşın güvenini sarsan bu tür girişimlere karşı tavizsiz bir duruş sergilemesi, hukuk devletinin ve kamu vicdanının gereğidir.
Peki, ben hükümetin yerinde olsam ne yapardım?
Öncelikle bu fonlar üzerinden manipülasyon yapan, hileye başvuran, piyasayı yönlendiren ve vatandaşın parasını haksız yollarla ele geçiren kim varsa hiçbirini korumam. Suçu yargı kararıyla sabit olanların tamamının kanunların öngördüğü en ağır cezaları almasını sağlarım. Hiçbirine ayrıcalık tanımam.
İkinci olarak, bu fonlara para yatıranların uğradıkları zararları devletin üstlenmesine kesinlikle karşı çıkarım.
Kim kime para vermiş, kimden ne kadar alacağı var, kim hangi beklentiyle yatırım yapmışsa hakkını hukuk yoluyla arasın.
Ancak bu zararların faturasını millete ödetmem!
Kimse kusura bakmasın!
Yüksek kazanç beklentisiyle riskli fonlara yatırım yapanların zararlarını, bu fonlarla hiçbir ilgisi bulunmayan milyonlarca vatandaşın sırtına yüklemek adalet değildir.
Her ne kadar bu ödemelerin Hazine'den yapılmadığı, dolayısıyla milletin cebinden bir şey çıkmadığı söylense de ben bu görüşe katılmıyorum.
Kamunun kaynakları, doğrudan veya dolaylı biçimde bu zararların karşılanmasında kullanılıyorsa bunun bedelini sonuçta millet öder. Devletin parası da milletin parasıdır. Kamu kaynakları hiç kimsenin şahsi serveti değildir. Hükümet beytülmalden kimseye ödeme yapmamalı.
Üstelik meselenin yalnızca fonlara yatırılan ve kaybedilen paralardan ibaret olduğunu düşünmek de büyük bir yanılgıdır.
Bu kriz nedeniyle ticari hayatın nasıl etkilendiğine bakmak gerekir.
Piyasada ödemeler aksıyor, çekler karşılıksız kalıyor, ticaret daralıyor, ithalat ve ihracat faaliyetleri olumsuz etkileniyor. Hatta bazı çevrelerin fon krizini bahane ederek kendi ödeme yükümlülüklerinden kaçındığı da ifade ediliyor.
Bütün bunların ekonomik bedelini kim ödüyor?
Elbette yine bu millet!
Esnafımız, tüccarımız, sanayicimiz, çalışanımız ve bu fonlarla hiçbir ilgisi olmayan vatandaşlarımız.
Dolayısıyla “Fon krizinde devletin kasasından para çıkmıyor, vatandaşın cebinden bir şey eksilmiyor” demek bana göre gerçeği yansıtmaz.
Bu krizin doğrudan zararları kadar dolaylı ekonomik sonuçları da dikkate alınmalıdır.
Sonuç olarak:
Fonlar üzerinden hile ve manipülasyon yaptığı yargı kararıyla sabit olanlar en ağır şekilde cezalandırılmalı, hiçbirine ayrıcalık tanınmamalıdır. Hükümetin bunu yaptığına, sonuna kadar üzerine gideceğine de inancım tamdır.
Riskli yatırımlara kendi iradesiyle girenlerin zararları kamu kaynaklarından karşılanmamalıdır. Suç mağdurlarının haklarını sorumlulardan araması ise elbette ayrı bir meseledir.
Devletin görevi, birilerinin yüksek kazanç beklentisiyle girdiği riskli işlemlerin zararını millete ödetmek değil, adaleti sağlamak, piyasayı denetlemek ve kamu kaynaklarını korumaktır.
Kâr ederken kazanç şahsi, zarar ederken fatura millete ait olamaz!
...
İlginizi Çekebilir