Murat ÇETİN / MASKİ: Su yok, Dallas çok

ÖZEL HABER

Malatya susuzluktan kavruluyor…
MASKİ ise maşallah duygu seli yaşıyor.

Musluklardan su akmıyor,
koridorlardan romantik dizilerin sezon finali akıyor.

Boru hattı çökmüş,
gönül hatları jet hızıyla çalışıyor.

Hani Dallas vardı ya…
Ewing ailesi bile bu kadar duygusal trafik görmedi.
Orada petrol çıkardı,
burada söylenti.
Orada kuyular kazılırdı,
burada dedikodu kuyusu.

Şehir “su” istiyor…
MASKİ’nin bazıları “aşk” peşinde koşuyor.

Proje yok, plan yok, çözüm yok…
Ama gönül ilişkileri maşallah tam kapasite.

TALİMAT BÜYÜKŞEHİR'E DEĞİL, TOKİ'YE...

Malatya’da ilginç şeyler oluyor.
Fuzuli Caddesi için talimat Büyükşehir’e değil… TOKİ’ye veriliyor.

Hani şehrin belediyesi vardı?
Hani koca makam odası dördüncü katta hâlâ duruyordu?
Hani “yetki bende” diye gezen bir başkan vardı?

Demek ki yokmuş.

Meğer Malatya’da sistem şöyle çalışıyormuş:
Vali konuşur…
TOKİ yapar…
Büyükşehir seyreder.

Adı konmamış, tabelaya yazılmamış,
ama herkesin bildiği bir gerçek bu:
Şehrin fiilî direksiyonu artık Büyükşehir’in elinde değil.
O yüzden talimat TOKİ’ye gidiyor.
O yüzden kimse şaşırmıyor.

Biri “soft kayyumluk değil” desin,
vallahi çayımı dökerim gülmekten.

Şehrin caddesi bile belediyeye emanet edilmiyorsa,
gerisini var sen düşün.

Hasbihal böyle…
Gerisi sizde.

285 MİLYONUN GÖMÜLDÜĞÜ KÜTÜPHANE VE ÇÜRÜK ÇIKAN YÖNETİM KATI

Malatya’da gariplik artık sıradanlaştı ama bu bambaşka:
Belediyenin yönetim katı çürük çıktı…
Kütüphane ise zemine kuruluyor.

Bir şehir düşünün,
yönetimi yukarıda tutamıyor,
bilgiyi aşağıya kilitliyor.
Sanki akıl yukarıda eriyince,
kitaplar aşağıda dayanır zannediliyor.

Ve tüm bu tabloya,
gösterişli bir imza:
285 milyon lira.

Evet, kütüphane yükselmiyor;
285 milyonluk bütçe zemine gömülüyor.
Üst kat çürük,
alt kat lüks.

Deprem görmüş bir şehirde,
milyonları önce çürüğü onarmaya değil,
altına “prestij proje” dökmeye ayırmak…
İşte bu, Malatya’nın yeni belediyecilik ekolü.

Kütüphane yapılmasın demiyoruz.
Ama yönetimin oturamadığı binanın altına
şehrin parasını dökmek…
Bu artık ironi değil,
resmen aklın kolon kesmiş hali.

Bugünün fotoğrafı budur:
Yukarıda çatlak raporu,
aşağıda 285 milyonluk vitrin.

Malatya’nın ihtiyacı kütüphane değil,
sağlam bir akıl zemini.

YEŞİLYURT 466 KARAR ALMIŞ...

Hizmet hâlâ kayıp

Yeşilyurt Belediyesi yılın son meclisinde gururla açıkladı:

“Bu yıl 466 karar aldık.”

466 karar…

Bir an düşündüm.
Herhalde Yeşilyurt’u yönetmiyorlar,
Guinness Rekorlar Kitabı’na başvuruyorlar.

Dünyanın bir yılda en çok karar alıp,
en az iş yapan belediyesi dalında…

Birincilik garanti.

Çünkü Yeşilyurt’ta tablo şöyle:

Karar var…
İcraat yok.

Tutanak var…
Hizmet yok.

466 satır var…
Bir tane sonuç yok.

Bir belediye düşünün…
Karar sayısıyla övünüyor.
Sanki şehrin asfaltı değil,
A4 kağıdı eksikti.

Vatandaş çamurun içinde…
Onların derdi ise rakamın üstündeki alkış efekti.

Özet mi?

466 karar almışlar.
Ama Yeşilyurt hâlâ aynı yerinde.
Tek değişen şey:

Kağıt tükenmiş.
Hizmet hiç başlamamış.

MALATYA'NIN HEBA EDİLEN BİR BUÇUK YILI...

Malatya’da herkesin diline dolanan cümleyi,
kimsede cesaret yokken Ece Budan söyledi:

“Bu şehrin bir buçuk yılı heba oldu.”

Öyle bir yerde söyledi ki…
Sami Er’in gözünün içine baka baka.
STK başkanlarının arasında.
Kenk Konseyi’nin ortasında.
Salonun nabzı düştü, tansiyonu çıktı.

Peki, bu bir buçuk yılı kim heba etti?
Ece Budan’a göre cevap basit:
Sami Er.

Peki şehri kim toparladı?
Ona göre o da basit:
Sayın Vali… ve Murat Kurum.

Yani tablo şu:
Şehri seçilmiş olan değil,
atanmış olan ve Ankara’daki bakan topluyor.

...

YAZININ DEVAMI BURADA