MASKİ: Su yok, Dallas çok

Malatya susuzluktan kavruluyor…
MASKİ ise maşallah duygu seli yaşıyor.

Musluklardan su akmıyor,
koridorlardan romantik dizilerin sezon finali akıyor.

Boru hattı çökmüş,
gönül hatları jet hızıyla çalışıyor.

Hani Dallas vardı ya…
Ewing ailesi bile bu kadar duygusal trafik görmedi.
Orada petrol çıkardı,
burada söylenti.
Orada kuyular kazılırdı,
burada dedikodu kuyusu.

Şehir “su” istiyor…
MASKİ’nin bazıları “aşk” peşinde koşuyor.

Proje yok, plan yok, çözüm yok…
Ama gönül ilişkileri maşallah tam kapasite.

TALİMAT BÜYÜKŞEHİR'E DEĞİL, TOKİ'YE...

Malatya’da ilginç şeyler oluyor.
Fuzuli Caddesi için talimat Büyükşehir’e değil… TOKİ’ye veriliyor.

Hani şehrin belediyesi vardı?
Hani koca makam odası dördüncü katta hâlâ duruyordu?
Hani “yetki bende” diye gezen bir başkan vardı?

Demek ki yokmuş.

Meğer Malatya’da sistem şöyle çalışıyormuş:
Vali konuşur…
TOKİ yapar…
Büyükşehir seyreder.

Adı konmamış, tabelaya yazılmamış,
ama herkesin bildiği bir gerçek bu:
Şehrin fiilî direksiyonu artık Büyükşehir’in elinde değil.
O yüzden talimat TOKİ’ye gidiyor.
O yüzden kimse şaşırmıyor.

Biri “soft kayyumluk değil” desin,
vallahi çayımı dökerim gülmekten.

Şehrin caddesi bile belediyeye emanet edilmiyorsa,
gerisini var sen düşün.

Hasbihal böyle…
Gerisi sizde.

285 MİLYONUN GÖMÜLDÜĞÜ KÜTÜPHANE VE ÇÜRÜK ÇIKAN YÖNETİM KATI

Malatya’da gariplik artık sıradanlaştı ama bu bambaşka:
Belediyenin yönetim katı çürük çıktı…
Kütüphane ise zemine kuruluyor.

Bir şehir düşünün,
yönetimi yukarıda tutamıyor,
bilgiyi aşağıya kilitliyor.
Sanki akıl yukarıda eriyince,
kitaplar aşağıda dayanır zannediliyor.

Ve tüm bu tabloya,
gösterişli bir imza:
285 milyon lira.

Evet, kütüphane yükselmiyor;
285 milyonluk bütçe zemine gömülüyor.
Üst kat çürük,
alt kat lüks.

Deprem görmüş bir şehirde,
milyonları önce çürüğü onarmaya değil,
altına “prestij proje” dökmeye ayırmak…
İşte bu, Malatya’nın yeni belediyecilik ekolü.

Kütüphane yapılmasın demiyoruz.
Ama yönetimin oturamadığı binanın altına
şehrin parasını dökmek…
Bu artık ironi değil,
resmen aklın kolon kesmiş hali.

Bugünün fotoğrafı budur:
Yukarıda çatlak raporu,
aşağıda 285 milyonluk vitrin.

Malatya’nın ihtiyacı kütüphane değil,
sağlam bir akıl zemini.

YEŞİLYURT 466 KARAR ALMIŞ...

Hizmet hâlâ kayıp

Yeşilyurt Belediyesi yılın son meclisinde gururla açıkladı:

“Bu yıl 466 karar aldık.”

466 karar…

Bir an düşündüm.
Herhalde Yeşilyurt’u yönetmiyorlar,
Guinness Rekorlar Kitabı’na başvuruyorlar.

Dünyanın bir yılda en çok karar alıp,
en az iş yapan belediyesi dalında…

Birincilik garanti.

Çünkü Yeşilyurt’ta tablo şöyle:

Karar var…
İcraat yok.

Tutanak var…
Hizmet yok.

466 satır var…
Bir tane sonuç yok.

Bir belediye düşünün…
Karar sayısıyla övünüyor.
Sanki şehrin asfaltı değil,
A4 kağıdı eksikti.

Vatandaş çamurun içinde…
Onların derdi ise rakamın üstündeki alkış efekti.

Özet mi?

466 karar almışlar.
Ama Yeşilyurt hâlâ aynı yerinde.
Tek değişen şey:

Kağıt tükenmiş.
Hizmet hiç başlamamış.

MALATYA'NIN HEBA EDİLEN BİR BUÇUK YILI...

Malatya’da herkesin diline dolanan cümleyi,
kimsede cesaret yokken Ece Budan söyledi:

“Bu şehrin bir buçuk yılı heba oldu.”

Öyle bir yerde söyledi ki…
Sami Er’in gözünün içine baka baka.
STK başkanlarının arasında.
Kenk Konseyi’nin ortasında.
Salonun nabzı düştü, tansiyonu çıktı.

Peki, bu bir buçuk yılı kim heba etti?
Ece Budan’a göre cevap basit:
Sami Er.

Peki şehri kim toparladı?
Ona göre o da basit:
Sayın Vali… ve Murat Kurum.

Yani tablo şu:
Şehri seçilmiş olan değil,
atanmış olan ve Ankara’daki bakan topluyor.

Sami Er’in bulunduğu salonda
“Bir buçuk yıl çöpe gitti” demek,
aslında bir cümle değil…
Bir teşhistir.
Bir rapordur.
Bir karne notudur.

Ve notun altına imza atan da
bir siyasetçi değil…
Bir STK temsilcisi.

Malatya’da bazen gerçekleri siyasiler söylemez;
halk söyler, sokak söyler,
bazen de Ece Budan çıkar
tek cümleyle bütün fotoğrafı özetler.

Bir buçuk yıl heba oldu.
Kim heba etti?
Kim toparladı?

Bir buçuk yılın hesabı ortada…
Kimin heba ettiği, kimin topladığı da…

LAF EBESİ: “Demedi Deme MASKİ…”

MASKİ’nin personeline bakınca insanın aklına kötü ihtimaller geliyor.
Deme de deme MASKİ…
Bu seviyeyle şehrin suyuna biri çökerse
Malatya helak olur vallahi.

KALEM HAKKI: BU ŞEHİRDE VEFA NAKLEDİLEMİYOR

Geçen hafta Sezai Yılmaz’ı yazdık… Yıllardır karaciğer naklinde Malatya’yı dünya ikincisi yapan adamı. Altına yorum yağdı: “Hocanın adı niye bir kuruma verilmiyor?” Vallahi haklısınız. Ama sorun şu: Bunu idrak edecek vefa, bunu sahiplenilecek irade, bunu taşıyacak vicdan bu şehirde hangi yöneticide var?
Organ naklinde dünya markası olan Malatya, vefa naklini hâlâ gerçekleştiremedi.

FİSKOS MASASI:

Malatya’da bu hafta sokakların kokusu da, siyasetin nabzı da yoğun… Kimin eli neye değiyor, kim neyi görmezden geliyor, kulisler yine fısıltıyla dolu!

– Fuzuli Caddesi’ni Vali Kurtardı!

Vatandaş günlerdir Fuzuli’de yürümekte zorlanıyor. Kaldırım desen yok, düzen desen yok… Belediye başkanları sessiz, ilçe yönetimleri sessiz. En sonunda devreye Vali Seddar Yavuz girmiş, “Bu cadde böyle olmaz” diyerek ilgili birimlere talimatı çat diye vermiş. Malatya’da sorun çözmek için artık Valilik refleksi gerekiyor, öyle görünüyor.

– TOKİ Sosyal Konutlarda Aidat İsyanı!

Sosyal konutların adı “sosyal”, aidatı “lüks site”!
Hizmet yok; ısınma yok; çözüm yok.
Ama aidatlar cep yakıyor.
Bir de 8-9 bin liralık sigorta ücreti çıkınca vatandaş isyan etmiş: “Bu konut sosyal değil, pahalı.”
Kış kapıda, ısınma sorunu hâlâ masada.

– Yağmur Bereket Oldu, Barajlar Doydu!

Son iki gündür yağan yağmur, dereleri taşma noktasına getirdi ama aynı zamanda barajlara da can suyu oldu. Vatandaş yağıştan memnun. Kuraklık korkusu bir nebze azaldı. Malatya’da uzun zaman sonra ilk kez hava değil, su bolluğu konuşuluyor.

– Kışla Caddesi Açıldı, Kuralar Çekiliyor, Umutlar Yeşeriyor!

Kışla Caddesi yıllar sonra çift yönlü trafiğe açıldı. Çarşı projesindeki 130 konutun kurası bugün çekiliyor.
Şehir uzun zamandır ilk kez pozitif bir haber zinciri alıyor. “Belki de yeniden başlıyoruz” diyenlerin sesi çoğaldı. Vatandaş bu hareketlilikten memnun.

– Malatya’da Hava Kirliliği Alarm Veriyor!

Şehirde akşamları nefes almak zor.
Sis değil, duman; koku değil, is kokusu.
Cam açmak yasak gibi…
Vatandaşın en büyük sorusu: “Bu havayı kim temizleyecek?”
Hava kalitesi dibe vurmuş durumda.

– Balık Pazarı: Şehrin En Kötü Kokusu!

Malatya Balık Pazarı yaz-kış aynı sorun: kokudan geçilmiyor.
Çöpler birikiyor, zemin kirli, kötü koku tüm bölgeyi sarıyor.
Vatandaş haklı: “Bu şartlarda balık mı alınır?”
Hijyen yok, düzen yok.
Balık Pazarı’nın hali Malatya’ya yakışmıyor.

Fiskos Masası yine fısıldadı…
Bu şehirde sorunlar yüksek sesle değil, kuliste çözülüyor.

Selam ve dua ile
Fiemanillah