Doğan DAĞ / Diploma Vermeyen Üniversite: Maziden Bugüne Malatya'nın Boğaziçi Çay Ocağı Efsanesi

Kışla Caddesi’nde Bir İrfan Durağı

MALATYA, Kışla Caddesi'nde, yıkılan Sevgi Tıp Merkezi'nin yerinde, Çocuk Sokağı'na doğru uzanan Akyol Pasajı vardı. O pasajın içinde, 70’li yıllardan 2000’li yıllara kadar rahmetli Mehmet Toman ve oğulları tarafından işletilen, meşhur ve mütevazı bir mekân bulunuyordu: Boğaziçi Çay Ocağı.

Mehmet amca; ağırbaşlı, tutarlı, ahlaklı ve irfan sahibi bir insandı.

Oğulları Halil, Nusret, Vahap, Hasan, Yasin ve Zülfü Toman kardeşler, günün her saati bir panayır gibi işleyen çay ocağının müdavimlerini çaysız bırakmadıkları gibi, çevredeki sayısız esnafın da çay ve meşrubat ihtiyacını aksatmadan karşılarlardı.

Toman kardeşler, çay ocağında çalışırken bir yandan da eğitimlerini aksatmadan sürdürdüler. Babalarına saygılı, birbirlerine ve işlerine bağlı, zeki ve azimli bu kardeşlerin her biri, bugün memuriyetin önemli makamlarında ve öğretmenlik gibi mesleklerde aynı istikrarla emeklilik yaşına geldi.

Boğaziçi Çay Ocağı, pasaj içinde sadece 50 metrekarelik bir dükkân olsa da, pasajın içine konmuş küçük masa ve sandalyelerle adeta bir "Çay Ocağı Pasajı" gibi tatlı bir insan hareketliliğine sahne olurdu.

Çay ocağının hemen iki yanında bulunan talebe kitabevi ise, adeta Boğaziçi’nin "üniversite kütüphanesi" görevini görüyordu. Bu yüzden bazıları tarafından burası, diploma vermeyen Boğaziçi üniversitesi olarak anlamlı bir unvan ile anilagelmis bir ilim ocağı mekândı.

Namı Malatya ile sınırlı değildi; Türkiye'nin birçok ilindeki muhafazakar çevrelerin bildiği ve hatta merak edip ziyaret ettikleri duygudaşlar mekanıydı.

İnsan Devşiren Fabrika: 

Boğaziçi Çay Evi ve Şahsiyet İnşası Mekânı

Boğaziçi Çay Ocağı; bir buluşma noktası, bir dost ağırlama mekânı, bir irfan meclisi, bir sohbet halkası, bir yardımlaşma ve dayanışma ocağı ve nihayet bir üniversite idi.
Namı Türkiye'nin ücra köşelerine ulaşan bu mütevazı yer, ilişkilerinde "biz" duygusunun hakim olduğu dostların uğrak mekanıydı. Sohbetlerin zamanı hızla tükettiği, birçok insanın daimi bir mekanı olan bu Boğaziçi Çay Evi adeta ikinci bir evdi birçok müdavimi için. Modern İletişim araçlarının olmadığı bir zamanda, buluşmalar şaşmaz kurulu bir saate göre yapılırdı.

...

YAZININ DEVAMI BURADA