Hüccetullah HAKDER / Kaptaj’dan Geldi, Kayıp-Kaçakta Gitti!

Bir zamanlar Malatya’nın suyu şifaydı…
Evliya Çelebi’nin “içtiğim en güzel su” dediği, kaptajdan gürül gürül akan, dağların kalbinden kopup gelen o su… Artık yok!

Yok dediysek, musluklardan damlamıyor.
Yoksa dağın bağrından hâlâ çıkıyor.
Ama kayıp!
Ama kaçak!
Ama MASKİ’nin yollarında izini kaybettirmiş!

Birileri bu şehirde suyun akışını değiştirdi.
Dağdan çıkan su, vatandaşa değil; kaçak bağlantıya, patlayan şebekeye, boşa akan boruya gidiyor.

O yüzden çeşmenin başında bekleyen teyze, susuzluktan dua etmiyor artık.
Beddua ediyor.
Yokluğa, vurdumduymazlığa, liyakatsizliğe…

Kaptaj hâlâ yerinde.
Ama Malatya’nın sabrı tükenmiş.

Kimi şehirlerin altı altındır, bizim altımız delik borudur!
Kimi şehirlerin üstü çiçektir, bizim üstümüz çukurdur, kazıdır, yalandır.

Suç suyun değil.
Su hâlâ akar.
Ama yönetim,
Ama sistem,
Ama bu düzende su bile yolunu kaybeder!

...

YAZININ DEVAMI BURADA