Murat ÇETİN / Bir Cümle Söylersin, Yıllarca Peşinden Gelir

Deprem olmuş.
Şehir yıkılmış.
İnsanlar enkazın altında kalmış.

Ve Selahattin Gürkan çıkıp diyor ki:
“Cenazelerimizi bile usulüne göre defnettik.”

Bir cümle bu.
Ama teselli etmiyor.
Yarayı sarmıyor.
Acıya dokunmuyor.
İnsana değil, tutanağa benziyor.

Mehmet Akif Ersoy o an refleks veriyor:
“Vay… bunu sen mi söylüyorsun?”

İşte kırılma noktası burası.
Gazetecilik mi, gösteri mi?
Sorgu mu, sahne mi?

O gün Selahattin Gürkan, mikrofonun önünde sıkıştırıldı.
Bir cümlesi üzerinden yargılandı.
Kameralar döndü, gündem oluştu, reyting geldi.

Zaman geçti.
Roller yer değiştirdi.

Bugün bu kez Mehmet Akif Ersoy çeşitli iddialarla hafızalarda.
Bu kez cümleler onun etrafında dolaşıyor.
Sorgulanan o.

Ve insan ister istemez şunu düşünüyor:
Bir gün başkasına kurduğun cümle mahkemesi,
ertesi gün sana kurulur.

Deprem geçer.
Enkaz kalkar.
Ama söylenen söz kalır.

Bazı cümleler vardır;
ne yayından düşer
ne zamana gömülür.

Sadece yer değiştirir.

“HASAN ATAY'I ARAYIN” DEVLETİ

Bir yaşlı vatandaşla Sami Başkan karşılaşıyor.
Rutin.
Sokakta olur.

Vatandaş derdini anlatıyor.
Sami Başkan dinliyor.

Sonra sahneye Eyüp Sağlam giriyor:
“Başkanım, buraya Yeşilyurt Belediyesi bakıyor.”

Cümle bu.
Ne telefon açılıyor,
ne talimat veriliyor,
ne çözüm üretiliyor.

Ama iş burada bitmiyor.

Birileri bu sahneyi alıyor,
kurguluyor,
paketliyor,
ve “anında çözüm” diye servis ediyor.

Soruyorum:
“Yeşilyurt Belediyesi bakıyor” demek ne zamandır çözüm oldu?

...

YAZININ DEVAMI BURADA