Murat ÇETİN / Koltuk Boşalmadı Ama Hayalinde Oturanlar Var

Ali Bakan gidiyormuş.

Her ay gidiyor.

Her hafta gidiyor.

Bazı günler sabah gidiyor.

Öğleden sonra geri geliyor.

Akşam tekrar gidiyor.

Malatya siyasetinde il başkanından çok…

il başkanının gideceği tarihi konuşuluyor.

Çünkü bazı adamlar çalışmayı sevmiyor.

Beklemeyi seviyor.

Koşmayı sevmiyor.

Kulis kurmayı seviyor.

Hizmet üretmiyor.

Senaryo üretiyor.

Proje çizmiyor.

Dedikodu çiziyor.

Şehir depremden çıkmış.

Bunlar hâlâ makam enkazından çıkamamış.

Ali Bakan sahada.

Bunlar WhatsApp grubunda.

Ali Bakan ilçede.

Bunlar kuliste.

Ali Bakan teşkilatta.

Bunlar hesapta.

İşin en komik tarafı ne?

Ankara’nın dedikodu dinlediğini sanıyorlar.

Ankara sonuç dinler.

Sandık dinler.

Rapor dinler.

Ama bizimkiler…

kahve köşesindeki fısıltıyı genel merkez kararı zannediyor.

Sonra dönüp soruyorlar:

“Ali Bakan gidiyor mu?”

Yok kardeşim.

Ali Bakan’ın gittiği falan yok.

Siz sadece…

çok istiyorsunuz.

ÇALDIĞIN KAPIYI UNUTMA

Eskiler boşuna söylememiş.

Çalma kapıyı…

Çalarlar kapını.

Malatya bu sözü yıllardır bilir.

Ama galiba bazı siyasetçiler bilmiyor.

Hatırlayın.

Dün Mehmet Çınar vardı.

Gri pasaport vardı.

Manşet vardı.

Mikrofon vardı.

Kamera vardı.

Bir de hiç susmayanlar vardı.

Her gün konuşuyorlardı.

Her gün suçluyorlardı.

Her gün hüküm dağıtıyorlardı.

Sanki savcı da onlardı.

Sanki hâkim de.

Sanki mahkeme de.

O günlerde kürsüden en çok ses verenlerden biri kimdi?

Veli Ağbaba.

Aradan yıllar geçti.

Şimdi dönüp bakıyorum.

Kader mi dersin…

Tarihin ironisi mi dersin…

Hayatın tokadı mı dersin…

Aynı mikrofon bu defa başka kapıda.

Aynı sorular bu defa başka isim için soruluyor.

İşin en komik tarafı ne biliyor musunuz?

Dün iddiayı manşet yapanlar…

Bugün iddiaya “iftira” diyor.

Dün kamera isteyenler…

Bugün kameradan rahatsız oluyor.

Dün hesap soranlar…

Bugün hesap vermekten şikâyet ediyor.

Hayat gerçekten ilginç.

Çünkü bazen mahkeme geç gelir.

Ama tarih hiç gecikmez.

Ve tarih…

Eski manşetleri sahibine yüksek sesle okur.

İşte o yüzden eskiler haklıydı.

Çalma kapıyı…

Çalarlar kapını.

HAMZA PAŞAHAN’IN EN SERT ELEŞTİRİSİ SÖYLEMEDİĞİYDİ

Hamza Paşahan çıktı.

Abdurrahman Babacan dedi.

Bülent Tüfenkci dedi.

İhsan Koca dedi.

Sordu.

Yüklendi.

Eleştirdi.

Sonra video bitti.

Benim dikkatimi söylenenler çekmedi.

Söylenmeyen çekti.

Çünkü Malatya’nın dört milletvekili var.

Ama videoda üçü vardı.

Birisi yoktu.

İnanç Siraç Kara Ölmeztoprak.

İnsan ister istemez düşünüyor.

Bir siyasetçi için daha ağır olan nedir?

Eleştirilmek mi?

Yoksa hatırlanmamak mı?

Çünkü muhalefet sana vuruyorsa…

Seni rakip görüyordur.

Sana yükleniyorsa…

Sende ağırlık hissediyordur.

Ama adını bile anmıyorsa…

İşte orada durup düşünmek gerekir.

Belki Hamza Paşahan unuttu.

Belki vakit yetmedi.

Belki başka bir sebep vardı.

Ama videodan geriye kalan soru değişmedi:

Muhalefetin bile hedef almadığı bir milletvekili, kamuoyunda ne kadar görünürdür?

...

YAZININ DEVAMI BURADA