Koltuk Boşalmadı Ama Hayalinde Oturanlar Var

Ali Bakan gidiyormuş.

Her ay gidiyor.

Her hafta gidiyor.

Bazı günler sabah gidiyor.

Öğleden sonra geri geliyor.

Akşam tekrar gidiyor.

Malatya siyasetinde il başkanından çok…

il başkanının gideceği tarihi konuşuluyor.

Çünkü bazı adamlar çalışmayı sevmiyor.

Beklemeyi seviyor.

Koşmayı sevmiyor.

Kulis kurmayı seviyor.

Hizmet üretmiyor.

Senaryo üretiyor.

Proje çizmiyor.

Dedikodu çiziyor.

Şehir depremden çıkmış.

Bunlar hâlâ makam enkazından çıkamamış.

Ali Bakan sahada.

Bunlar WhatsApp grubunda.

Ali Bakan ilçede.

Bunlar kuliste.

Ali Bakan teşkilatta.

Bunlar hesapta.

İşin en komik tarafı ne?

Ankara’nın dedikodu dinlediğini sanıyorlar.

Ankara sonuç dinler.

Sandık dinler.

Rapor dinler.

Ama bizimkiler…

kahve köşesindeki fısıltıyı genel merkez kararı zannediyor.

Sonra dönüp soruyorlar:

“Ali Bakan gidiyor mu?”

Yok kardeşim.

Ali Bakan’ın gittiği falan yok.

Siz sadece…

çok istiyorsunuz.

ÇALDIĞIN KAPIYI UNUTMA

Eskiler boşuna söylememiş.

Çalma kapıyı…

Çalarlar kapını.

Malatya bu sözü yıllardır bilir.

Ama galiba bazı siyasetçiler bilmiyor.

Hatırlayın.

Dün Mehmet Çınar vardı.

Gri pasaport vardı.

Manşet vardı.

Mikrofon vardı.

Kamera vardı.

Bir de hiç susmayanlar vardı.

Her gün konuşuyorlardı.

Her gün suçluyorlardı.

Her gün hüküm dağıtıyorlardı.

Sanki savcı da onlardı.

Sanki hâkim de.

Sanki mahkeme de.

O günlerde kürsüden en çok ses verenlerden biri kimdi?

Veli Ağbaba.

Aradan yıllar geçti.

Şimdi dönüp bakıyorum.

Kader mi dersin…

Tarihin ironisi mi dersin…

Hayatın tokadı mı dersin…

Aynı mikrofon bu defa başka kapıda.

Aynı sorular bu defa başka isim için soruluyor.

İşin en komik tarafı ne biliyor musunuz?

Dün iddiayı manşet yapanlar…

Bugün iddiaya “iftira” diyor.

Dün kamera isteyenler…

Bugün kameradan rahatsız oluyor.

Dün hesap soranlar…

Bugün hesap vermekten şikâyet ediyor.

Hayat gerçekten ilginç.

Çünkü bazen mahkeme geç gelir.

Ama tarih hiç gecikmez.

Ve tarih…

Eski manşetleri sahibine yüksek sesle okur.

İşte o yüzden eskiler haklıydı.

Çalma kapıyı…

Çalarlar kapını.

HAMZA PAŞAHAN’IN EN SERT ELEŞTİRİSİ SÖYLEMEDİĞİYDİ

Hamza Paşahan çıktı.

Abdurrahman Babacan dedi.

Bülent Tüfenkci dedi.

İhsan Koca dedi.

Sordu.

Yüklendi.

Eleştirdi.

Sonra video bitti.

Benim dikkatimi söylenenler çekmedi.

Söylenmeyen çekti.

Çünkü Malatya’nın dört milletvekili var.

Ama videoda üçü vardı.

Birisi yoktu.

İnanç Siraç Kara Ölmeztoprak.

İnsan ister istemez düşünüyor.

Bir siyasetçi için daha ağır olan nedir?

Eleştirilmek mi?

Yoksa hatırlanmamak mı?

Çünkü muhalefet sana vuruyorsa…

Seni rakip görüyordur.

Sana yükleniyorsa…

Sende ağırlık hissediyordur.

Ama adını bile anmıyorsa…

İşte orada durup düşünmek gerekir.

Belki Hamza Paşahan unuttu.

Belki vakit yetmedi.

Belki başka bir sebep vardı.

Ama videodan geriye kalan soru değişmedi:

Muhalefetin bile hedef almadığı bir milletvekili, kamuoyunda ne kadar görünürdür?

GEMİ LİMANA DÖNDÜ… BARIŞ HÂLÂ İSKELEDE BEKLİYOR

Siyasette bazen yanlış yapmak sorun değildir.

Herkes yapar.

Ama değişen tabloyu görememek…

İşte o pahalıdır.

CHP’de günlerdir fırtına var.

Kurultay konuşuluyor.

Genel merkez konuşuluyor.

Kemal Kılıçdaroğlu konuşuluyor.

Ama Malatya’da başka bir sessizlik var.

Barış Yıldız sessiz değil.

Tam tersine çok konuştu.

Özgür Özel dedi.

Özgür Özel’in arkasındayız dedi.

Özgür Özel’in kararlarının yanındayız dedi.

İyi de…

Siyaset sadakat kadar feraset işidir.

Çünkü siyaset taraftarlık değildir.

Pozisyon okumaktır.

Denge okumaktır.

Rüzgâr okumaktır.

Bugün CHP’nin koridorlarında başka şeyler konuşuluyor.

Ama Malatya CHP hâlâ eski broşürü dağıtıyor.

İşte insanın aklına şu soru geliyor:

Barış Yıldız CHP’nin il başkanı mı?

Yoksa kapanan kampanyanın son afişi mi?

Çünkü siyasette bazen seçim kaybetmezsin.

Zamanı kaybedersin.

Ve zamanı kaybedenler…

Genellikle koltuğu da kaybeder.

Bugün Malatya kulislerinde dolaşan soru şu:

Kemal Kılıçdaroğlu geri gelmedi mi?

Yoksa Malatya CHP’nin haberi mi olmadı?

FERMAN GİTTİ, BİLDİRİM GELDİ

Eskiden il başkanları kongrede giderdi.

Şimdi…

bildirimle gidiyor.

MHP Malatya İl Başkanıydın.

Protokoldesin.

Toplantıdasın.

Fotoğraftasın.

Sonra bir sabah uyanıyorsun.

Ve öğreniyorsun ki…

eski il başkanısın.

Nasıl?

Sosyal medyadan.

İnsan ister istemez soruyor:

Madem başarılıydın, neden gittin?

Madem başarısızdın, neden duruyordun?

İşte siyasetin matematiği burada bozuluyor.

Çünkü bazen gerekçe aranmaz.

Karar aranır.

Karar verilmiştir.

Sebep sonra bulunur.

Ama işin en acı tarafı şu:

Eskiden ferman gelirdi.

Şimdi paylaşım geliyor.

Eskiden mühür vardı.

Şimdi bildirim var.

Ve Malatya’da herkes aynı şeyi konuşuyor:

Gökhan Gök neden gitti değil…

Ankara Turgay Şengönül ile ne yapmak istiyor?

KALP AMELİYATI YAPTI… İNSAN BİRİKTİRDİ

Malatya’da bazı insanlar bina bırakır.

Bazıları makam bırakır.

Bazıları ise dua bırakır.

Prof. Dr. Cengiz Çolak onlardan biri.

Bir babanın “cerrah ol” nasihatiyle başlayan yolculuk…

Bugün binlerce hastanın “Allah razı olsun hocam” duasıyla devam ediyor.

Kalp ameliyatlarını konuştuk.

Deprem günlerini konuştuk.

36 saat süren nöbetleri konuştuk.

Bir doktorun değil…

Bir ömrün hikâyesini dinledik.

Ve en çok şu cümle aklımızda kaldı:

“Ameliyathane bir ibadethanedir.”

Önümüzdeki günlerde yayımlayacağımız röportajda, Prof. Dr. Cengiz Çolak’ın bilinmeyen yönlerini, hekimlik serüvenini ve Malatya’nın sağlık yolculuğunu okuyacaksınız.

FIKRA GİBİ MEMLEKET:

Adam doktora gitmiş.

“Doktor bey, açım” demiş.

Doktor yazmış:

“Sabah koş.”

“Öğlen koş.”

“Akşam koş.”

Adam dayanamamış:

“Yemek ne zaman?”

Doktor gülmüş:

“Sen çok ayrıntıya takılıyorsun.”

Dün Malatya’da maraton vardı.

Kayısı yok.

Dolu var.

Zarar var.

Ama kondisyon tam.

Galiba…

Önce koşacağız.

Sonra düşüneceğiz.

LAF EBESİ: “REKTÖR MÜ, TEMSİLCİ Mİ?”

Deprem oldu.

Şehir değişti.

Üniversite değişmedi.

Malatya, rektör arıyor…

Protokol buluyor.

Bilim bekliyor…

Fotoğraf geliyor.

Demedi deme Recep…

KALEM HAKKI: MUHTARLAR KONUŞUNCA

AK Parti’de herkes aynı soruyu soruyor:
“Önümüzdeki dönem milletvekili kim olacak?”

Bu sorunun cevabı henüz belli değil ama bazı fotoğraflar fikir veriyor.

Bayramlaşma programına Salih Karademir, yüze yakın muhtarla geldi.

Siyasette bazen konuşan kürsü değildir…
Kalabalıktır.

Anlaşılan o fotoğraf bazılarını rahatsız etmiş.

Çünkü siyasette rakibini en çok eleştirenler değil, arkasında insan biriktirenler korkutur.

FİSKOS MASASI:

Malatya’da bu hafta nikâh da konuşuldu, konteyner de…
Bir tarafta evlilik telaşı, diğer tarafta ev bulma telaşı.
Şehirde herkesin gündemi farklı ama cebindeki hesap aynı.

-06.06.2026 Bereketi mi, Cesaret Gösterisi mi?
6 Haziran’da Malatya’da tam 95 çift dünya evine girmiş. Nikâh dairelerinde yoğunluk yaşanmış, memurlar mesaiye doymamış. Ama sokaktaki fiskos başka: “Bu ekonomik şartlarda insanlar evlenmeye cesaret mi ediyor, yoksa tarihi kaçırmak istemedi mi?”
Şehirde düğün kadar maliyetler de konuşuluyor.

-Konteynerlerde Geri Sayım Başladı!
Şu sıralar en çok konuşulan konu bu. Bazı konteyner kent sakinlerine 30 Haziran’a kadar tahliye tebligatlarının ulaştığı konuşuluyor. Kahvehanelerde aynı soru dönüyor: “Gideceğiz de nereye gideceğiz?”
Belirsizlik büyüyor, endişe artıyor.

-Malatya Bu Hafta Sınava Girecek!
Önümüzdeki hafta sonu 10 binden fazla öğrenci LGS’de ter dökecek. Evlerde sessizlik başlamış, anneler babalar çocuklardan daha heyecanlı hale gelmiş. Şehirde hangi kapıyı çalsan konu dönüp dolaşıp sınava geliyor.

-Koşan Memnun, Bekleyen Sabırsız!
Uluslararası Arslantepe Yarı Maratonu şehre hareket getirmiş. 6 ülkeden yaklaşık 2 bin sporcu Malatya’ya gelmiş. Ancak yollar kapanınca bazı sürücüler de kendi maratonunu koşmuş. Kulislerde şu cümle dolaşıyor: “Spor güzel de direksiyon başında kalanlara da madalya verilsin.”

-Konteyneri Boşalt, Eşyayı Unutma!
Tahliye süreci hızlanırken yeni bir detay da konuşuluyor. Yetkililerin konteyner tesliminde demirbaş eşyaların eksiksiz bırakılması konusunda oldukça hassas davrandığı söyleniyor. Fiskos şu: “Çıkarken klimaya kadar sayacaklarmış.”

-İkizce Fiyatları Çarşıyı Karıştırdı!
İkizce TOKİ fiyatlarını görenlerin bir süre hesap makinesine baktığı konuşuluyor. Bodrum kattaki daire milyonlarla ifade edilir hale gelmiş. Üstelik fiyatlar memur maaşı artışına endeksli. Şimdi şehirde aynı soru dolaşıyor: “İkizce böyleyse, merkez kaç para olacak?”
Bazıları daha ileri gidiyor: “Ev sahibi olmak değil, borç sahibi olmak kolaylaştı.”

Fiskos Masası kulak kabartmaya devam ediyor…
Çünkü Malatya’da artık herkesin bir evi olmayabilir…
Ama herkesin konuştuğu bir konut meselesi mutlaka var.

Selam ve dua ile
Fieamanillah