Murat ÇETİN / Sahipsizliğin Turu!

Cumhuriyet Resepsiyonu’nda Vali Bey çıktı, dedi ki:
“Sahipsiz Malatya diyorlar ama biz geldikten sonra Malatya diğer illere tur bindirdi.”
Ne güzel cümle…
Biraz gurur, biraz özgüven, biraz da gaf!

Ama insan ister istemez soruyor:
Neyin turunu bindirdiniz Sayın Valim?
Konut mu?
Evet, 105 bin konut yapıldı, ama kaçı dolu?
Kaçı bacası tüten bir ev, kaçı tabelası unutulmuş bir inşaat?
Köy konutları bitti deniliyor,
ama köylerde hâlâ ışık yanmıyor.
Yani ev var, yaşam yok.

Şehir merkezine dönelim…
12 bin dükkan sözü verilmişti.
12 bin!
Toplam maliyeti beş-altı bin konuta denk geliyor.
Ama dükkan yok, çarşı yok, kepenk yok.
Ekonomi durmuş, ticaret bitmiş.
Şehrin kalbi susturulmuş.
Ama siz diyorsunuz ki “tur bindirdik.”
Evet, şehrin nabzına.

Teslim tarihi mi?
Temmuz 2024 denildi, geçti.
2025 denildi, geçti.
Eylül, Ekim derken yıl bitti.
Ama hâlâ umut “teslim edilecekler listesinde.”
Yani Malatya’da tarih bile gecikmeli yaşıyor.
Zaman var, hareket yok.

İkizce’ye bir kavşak yaptınız.
Daha trafik başlamadan tıkandı.
Yani şehir yürümüyor,
daha başlamadan sıkışıyor.
Kavşağı bile tıkanan bir şehrin,
hangi turdan söz ediyorsunuz?
Hangi hızdan, hangi kalkınmadan?

Kaç fabrika açtınız Sayın Valim?
Kaç genç iş buldu?
Kaç esnaf yeniden kepenk açtı?
Kaç sanayici yatırım getirdi?
Malatya üretmiyor, tüketiyor.
Ama siz hâlâ “tur bindirdik” diyorsunuz.
Evet, lafla, pozla, protokolle!

Bina dikmek kolay, şehir kurmak zor.
Konut yapmak kolay, hayat vermek zor.
Kavşak çizmek kolay, yön bulmak zor.
Ama belli ki Malatya’da zoru değil,
görüneni seçmişsiniz.

Sahipsiz Malatya mı dediniz?
Evet, sahipsiz.
Çünkü sahibi olan şehirde
kimse “tur bindirdik” demez.
Sahipli şehirde söz değil, iş konuşur.
Sahipsiz şehirde ise,
iş değil, izahat.

Malatya sahipsiz Sayın Valim…
Ama sahipsiz olduğu için değil,
sahiplenir gibi yapanlar yüzünden.

...

YAZININ DEVAMI BURADA