Namazda Annem Çağırırsa Bozmalı mıyım?

İbadet, sadece Allah’a yönelmenin bir şeklidir; ancak bu yönelişin hayatla bağını koparmaması esastır. Müslüman birey, yalnız başına secdelere kapanmaz; toplumu, ailesi ve çevresiyle bir bütündür. Özellikle anne ve baba… Onların duası, rızası, gönül hoşluğu; kulun hem dünyasını hem ahiretini mamur eder.

Peki, namazdayken ebeveyn seslenirse ne olur?

Eğer kılınan namaz nafile ise, yani farz olmayan bir ibadetse, çağrıya kulak verilir. Anne veya baba meşru bir talepte bulunursa, kişi namazını bozar ve hemen ebeveynin yardımına koşar. Bu, ibadeti bölmek değil; bir başka ibadeti, yani anne-babaya itaati öncelemektir.

Ancak namaz farz ise, yani Allah’ın emrettiği beş vakit gibi vacip bir ibadet ise, o zaman durum farklılaşır. Eğer ortada zaruret yoksa, çağrıya rağmen namaz tamamlanır. Lakin gerçekten bir ihtiyaç, aciliyet, yardım talebi varsa; ister anne baba olsun, ister bir yabancı, kişi namazını bozar ve yardıma gider. Bu, kulun hem ibadetini hem merhametini kuşanmasıdır.

Dahası, biri “İmdat!” diye feryat etse; o an cuma namazında bile olsa, bir Müslüman yardım çağrısına kayıtsız kalmamalıdır. Ne ırkı, ne mezhebi, ne dili sorulmaz. İnsanlık orada imtihandadır.

HÜLASA:

Nafile namazda ebeveynin çağrısı derhal karşılanır. Farz namazda ise zaruret yoksa devam edilir; ama ihtiyaç varsa vakit ve yer gözetilmeden yardıma koşmak gerekir. Çünkü bizim inancımızda bir cana koşmak, tüm insanlığı kurtarmak kadar değerlidir.