Özlem Önal ERKURT / Bir Sofra, Bir Şehir, Bir Adam: İbrahim Bey’e Teşekkürle

Bir şehri sadece yolları, binaları, meydanları mı taşır geleceğe?
Bazen bir tabak yemek, bazen bir anne duası, bazen bir tencere kokusu…
İşte Malatya tam da böyle bir şehir. Kokusu mutfağından, sesi tandırından, bereketi annesinin sofrasından yükselir.

Bizler zamanın içinden geçerken, bazı insanlar zamana iz bırakır. Tıpkı İbrahim Bey gibi.
O bir şehrin mutfağına sadece yemek gözüyle değil, kültürel hafıza gözüyle baktı.
Analı kızlıyı sadece nohutlu, köfteli bir çorba olarak değil; annelerimizin sabrıyla yoğrulmuş bir dua gibi taşıdı.

Bugün Malatya’nın coğrafi işaretli yemekleri varsa, bu bir tesadüf değil, bir emek hikâyesidir.
İbrahim Bey, bu hikâyenin görünmeyen satırlarını yazdı.
Kağıt kebabına sadece et demedi; “Bu bizim mirasımız,” dedi.
Kiraz yaprağına sadece sarmalık değil; “Bu bizim toprakla olan hukukumuz,” dedi.

Kendisiyle tanıştığınızda gözlerinde şu satırları görürsünüz:

“Bir şehre borcum var. Bu borcu tariflerle değil, tescillerle ödemeliyim.”

Ve o borcu hakkıyla ödüyor.
Artık Malatya yalnızca kayısının şehri değil; aynı zamanda lezzetin, emeğin, mutfak mirasının da şehri.

...

YAZININ DEVAMI BURADA