Özlem Önal ERKURT / Kendini Sevmekle Başlar Her Şey

“Seni seviyorum.”
Ama önce… kendimi.

Bu cümleyi kurarken yüzümde bir tebessüm belirdi.
Çünkü bu fark ediş; ya uzun bir yolculuğun sonu, ya da bambaşka bir başlangıcın ilk adımıydı.

İnsanın kendine “Seni seviyorum” diyebilmesi, dışarıdan gelen her sevgiye kapıyı aralayan anahtardır aslında.
Çünkü kendini sevmeyen bir yürek, başkasını tam olarak sevemez.
Severse de hep bir yanıyla eksik, hep bir köşesinden kırık kalır.

Kendine değer vermeyen biri,
karşıdan gelen sevgiyi de hak etmediğine inanır.
Kendini hep yetersiz bulur, hep biraz geri durur.

Ama kendini seven bir insan…
O başkadır.
O insan severken ölçüp biçmez, koşullara sığınmaz.
Kırmaz, çünkü neyin can yaktığını bilir.
Yaralamaz, çünkü kendi yarasından geçmiştir.
Yargılamaz, çünkü kendini affetmiştir.

...

YAZININ DEVAMI BURADA