Murat ÇETİN / Rakip Çıkmayan Şehir
ÖZEL HABERMurat ÇETİN yazdı.
Bir seçimin kaderini bazen sandık belirlemez.
Aday belirler.
Hatta bazen daha acısı olur.
Şehir, daha seçim başlamadan kaybeder.
Mahmut Boyraz TSO adaylığını açıkladı.
Hayırlı olsun.
Ama doğrusu ben Oğuzhan Ata Sadıkoğlu’nun karşısında çok daha güçlü bir isim bekliyordum.
Daha ağır bir sanayi geçmişi.
Daha büyük bir üretim hikâyesi.
Çünkü karşındaki isim sıradan bir oda başkanı değil.
İki dönemdir yalnızca koltuğunu değil, oyunun kurallarını da yönetiyor.
Konuşmasını biliyor.
Algı oluşturmasını biliyor.
Piyasayı yönlendirmesini biliyor.
Gündem kurmasını biliyor.
Böyle bir ismin karşısına çıkıyorsan…
sadece aday olmazsın.
Denge olursun.
İşte Malatya’nın kaybettiği yer tam burası.
Kaybeden Mahmut Boyraz değil.
Kaybeden, Oğuzhan Ata Sadıkoğlu’nun karşısına güçlü bir sanayici çıkaramayan Malatya.
Çünkü yıllardır görmezden gelinen büyük bir çelişki var.
Ticaret başka iştir.
Sanayi başka.
Tüccar alır, satar, dolaştırır.
Sanayici üretir, büyütür, istihdam oluşturur.
Birinin refleksi piyasa.
Ötekininki üretim.
Birinin hesabı günlük.
Diğerinin ufku yıllık.
İkisini aynı masaya oturtabilirsiniz.
Ama aynı gözle bakmalarını bekleyemezsiniz.
Belki de artık tartışılması gereken isimler değil…
Ticaret ve sanayinin neden hâlâ aynı odada temsil edildiğidir.
Çünkü sanayi şehri olmakla övünen Malatya…
Odanın başına talip olacak güçlü bir sanayici çıkaramıyorsa, önce aynaya bakmalıdır.
Ve bana göre bu seçimin en acı tarafı da budur.
Sandık kurulmadan kazanan belli olmuşsa… kaybeden aday değil, şehirdir.
DÜĞMEYE BASAN EL
Malatya’da tuhaf bir hesap işliyor.
Altı milletvekili var.
Ama sanki tek milletvekili görev yapıyor.
Çünkü ok hep aynı hedefe gidiyor.
Aynı isim konuşuluyor.
Aynı isim tartışılıyor.
Aynı isim yıpratılıyor.
Diğerleri?
Sanki sisin içinde.
İhsan Koca sessiz.
İnanç Siraç gölgede.
Abdurrahman Babacan kendi gündeminde.
Veli Ağbaba hakkında türlü tartışmalar dolaşıyor.
Fakat tartının ibresi yine aynı noktaya dönüyor.
Bülent Tüfenkci.
İnsan ister istemez düşünüyor.
Madem hesap görülecek…
Niçin herkes aynı terazide tartılmıyor?
Madem sorgulanacak…
Niçin aynı mercek herkese tutulmuyor?
Çünkü bazen mesele isim değildir.
Mesele, ışığın nereye çevrildiğidir.
Birini sürekli konuşursanız…
Diğerleri kendiliğinden görünmez olur.
Birini sürekli hedefe koyarsanız…
Kalabalık geri kalanları unutmaya başlar.
İşte asıl maharet de budur.
Oku atan el görünmez.
Hedef görünen olur.
Bu yüzden bu fotoğraf bana sadece bir siyasetçiyi anlatmıyor.
Asıl fotoğraf, Malatya’da eleştirinin bile seçilerek dağıtıldığını gösteriyor.
Ve bazen en yüksek ses…
Bağıran değil, düğmeye basandır.
KÜTÜPHANE DEDİLER… BODRUM ÇIKTI
Malatya’da bir kütüphane yaptılar.
Öyle anlattılar ki…
sanki Cemil Meriç dirilecek, kitap raflarının arasında “nihayet” diyecekti.
Sonra baktık.
...
İlginizi Çekebilir