Acip Bir Zaman

Acayip şeyler görüyor ve yaşıyoruz. Yaşım yetmişe yaklaştı. Kabre de yakınız.
Şu fani, geçici ömür geçti, gidiyor.
Dünya da öyle… Son dönemini yaşıyor.
Yahudilerin “kıyameti zorlamak” dedikleri de oluyor.

Kur’ân-ı Kerîm’de tek lanetli kavim olan Yahudiler azdı, kudurdu. Zulümde çok ileri gittiler.
Lakin “dur” diyen yok. Bir Türkiye var, onun da gücü bu kadar.
Ne İslâm dünyası ne Türk dünyası tam yanında.

Acayip bir hâl…
Belâlar, musibetler sel gibi… Anlayan yok. Aldıran yok.
Varsa yoksa şahsî menfaat, hırs, aldırmazlık…

Hep yazıyor ve diyorum. Yine yazacağım.
“Ettekrârü ahsen, velev kâne yüz seksen” derler.
Belki bir gün biri anlar beni…

Artık haberlere bakamaz oldum. İçim yanıyor.
Hep dünya… Aldatma, kandırma, yalan dolan…
Şu üç günlük dünya için değer mi bunlara?
Değer, özsaygı, sevgi, sadâkat, sıdk çok azaldı.

Rahmetli Özal’ın “orta direği” yıkıldı.
Zengin daha zengin, fakir daha fakir…
Ortası kalmadı.

Necip Fazıl Üstad’ın dediği gibi:
“Kurt yapmaz bu taksimi.”
Bu gidiş iyi değil.

Rahmet geliyor. Lakin bazen felâket, sel, fırtına…
Bunlar hep ikaz-ı ilâhî. Anlayana…

Hikmet-i hükûmeti çok bilmesem de az buçuk ekonomi okuduk, ders verdik.
Reis “faiz düşmanım” dedikçe, Şimşek gibi %7.5’tan %40’a çıktı.
Enflasyonun tırmanışı devam…
Emekliye verilen 5 bin liralık “sus payı”ndaki ayrıcalık infiale sebep oldu.
Fark ettiler ama ne çare… Kâse kırıldı. Kıymeti kalmadı.

İçişleri Bakanı Süleyman Soylu hakkındaki iddialar vahim…
Yüzde biri bile doğru olsa…
Yeni Bakan, cesaretle yolsuzluk çeteleriyle mücadele ediyor, takdire şayan.
Kara para aklandığı belli. FETÖ’nün de payı var.

Cengiz Aygün malûm… Banker Bako sabıkalı… Kastamonu ona teslim…
İnşaat ve zincir baronu… Rotaryenler cirit atıyor. Durum vahim…
Sıra ona da gelir inşallah.

Masum, mazlum Gazze’lilere hem acıyor hem gıpta ediyorum.
Ölüme gülerek gidiyorlar. Şehit olma arzusu var.
Yahudilerdeki can korkusuna karşı… Ne büyük tezat…

Bu dünya fânî…
Lakin bâkî âlemin tohumları, meyveleri burada.
“Dünya âhiretin tarlasıdır” meâlindeki hadîs-i şerîf bunu ders veriyor.

Siyaset… Çamuru, yalanı, dolanı sarmış her yanı.
Kur’ân der: “Beni oku, yaşa…”
İnsanoğlu gâfil… Anlamaz.

Belâ musibet gelince anlar, geçince unutur gider.
Zaten insan nisyân yani “unutmak”tan gelir (Arapça kökü).

Unutmak bazen nimet… Geçmişin elemini unutturur.
Hastalıklar insanı mânen tefekküre sevk eder.
Sabreder, şükreder, isyan etmezse…

Nüzûl gibi, insanın yarı bedenini kaybetmesine rağmen, velâyet derecesine çıkabilir.
Bu hususta Risale-i Nur’da 25. Lem’a - Hastalar Risalesi çok güzel izah eder.
Ben ilk okuduğumda hasta olasım geldi.

Aslında çoğumuz hastayız… Maddî, manevî…
Eyyub Aleyhisselâm’ın hastalığı ve sabrı büyük ders veriyor.

Zâhirî, maddî hastalıklar bu dünyamızı tehdit eder.
Manevî hastalık olan imansızlık, isyan ve günahlar ise
ebedî olan âhiretimizi tehdit ediyor.

Bunu düşünmeli… Ona göre yaşamalıyız.
Dünya fânî. Ölüm ânî.

“Ölüm sekerâtı” uyandırmadan evvel uyan!

Güncel ilâve:

Yaz geldi, açık saçıklık had safhada…
Edeb, âdâb kalmadı.
Avrupa’da bile bu kadar açık saçıklık yok, diyor görenler.

Yangınlar geçen yılın iki misli.
Ve can ve mal kaybı da…

Hainler var belli. Sabotaj…
Lazer vb. ile de anî yangınlar çıkıyor.

Biz Allah (cc)’a hakkıyla kulluk etsek,
hata ve günahlardan tevbe etsek;
inâyet, rahmet gelir inşallah.

Selam ile saygılar.
Hasan ERDOĞAN