“Susmak” ya da “susmamak” işte bütün mesele bu

Arapgirli Nurettin amca ve Suzan Teyze’ye, Turgut Özal Pide Fırınında rastladım. Ekmek almaya gelmişler, üşümesinler diye, Fırın sahipleri Reyhan abla ve Fuat abi içeri almış, misafir etmiş, çay ısmarlamışlar.
60 yıldır evliler ve ilk günkü gibi birbirlerine kopmaz zincirle bağlılar.
Günümüz toplumsal hayatta biz bunun adına nerdeyse “mucize” diyoruz.
Peki, nasıl oluyor bu?
Nasıl oluyor da, 60 yılı aşkın ömürlerini mutluluk içinde geçiriyorlar?
Bunun sırrı nedir?
Öyle şirin, öyle mübarekler, aralarında öyle bir uyum tesis etmişler, öyle sağlam bir evlilik yapmışlar ki, 60 yıl değil 60 asır yaşasalar da bu mutluluk ve uyum yıkılmaz bir kale gibi dimdik ayakta kalır.  Tatlı sohbetleri, güler yüzleri, sıcak tavırları ve iyilik saçan kalpleri ile kendilerine hayran bırakıyorlar bizi…
Hayran olmamak mümkün mü? 80 yaşlarındaki Yurtsever çiftini görenler, kendilerinin beceremedikleri evlilik karşısında az da olsa iyiniyetli bir kıskançlık duymuyorlar da değil…
Günümüzde çok az çiftin ulaşabildiği bu evliliğin sırrı nedir? Aile müessesemiz neden çöktü? Eşler neden çabuk boşanıyor? Yuvalar neden en küçük sorunda dağılıyor? Neden bunca kavga, huzursuzluk? Evlilikler neden cehenneme dönüştü? Biz nerede hata yaptık?
Sordum, “Siz nasıl oldu da mutlu oldunuz ve halen nasıl oldu da eskisi gibi birbirinizi seviyor, sayıyorsunuz?”
El cevap: “Ben kızınca kocam susuyor, kocam kızınca ben susuyorum”
Bu kadar mı? Bu kadar basit mi?
İşin sırrı “susmakta mı?”
Karşılıklı susunca her şey halloluyor mu?
Hâlbuki ki günümüzde “susma”, “konuş”, “hakkını savun”, “ezilme”, “ezdirme”, “çık gel”, “çekme”, “mecbur musun?” “at gitsin, ne hali varsa görsün” gibi sözler ve nasihatler çözüm olarak sunulmuyor mu?
60 yıllık mutlu evliliğin sırrının “susmak” olduğunu öğrenince sustum kaldım.
Susmak ya da susmamak işte bütün mesele bu…