Milletvekilinin Milleti Nerede?
28 Eylül 2026, Pazartesi 13:33
Abdurrahman Babacan milletvekilliğini tarif etmiş.
Kısaca:
Köy köy gezmez.
Sokak sokak dolaşmaz.
Çay ocağında oturmaz.
Ne yapar?
Ankara’da ilişki kurar.
Bakanlıkların yolunu tutar.
Şehrine yatırım getirir.
Örneği de hazır:
ASELSAN.
İyi tarif.
Bir problem var.
Babacan, AK Parti milletvekili.
Genel Başkanı da Recep Tayyip Erdoğan.
Erdoğan’ın siyaset tarifi biraz farklı:
“Çalmadık kapı, sıkmadık el, almadık gönül bırakmayacağız.”
Bir tarafta:
Kapı kapı dolaş.
Öbür tarafta:
Köy köy dolaşma.
Aynı partinin iki tarifi yan yana gelince…
iş biraz karışıyor.
Dün İstanbul’da Pütürge Başmezra Derneği’ndeydim.
Bülent Tüfenkci geldi.
Ortam pek çaylık değildi.
Millet öfkeli.
Şikâyet çok.
Hatta açıkça:
“Böyle giderse oy yok.”
diyen var.
Tüfenkci kalkıp:
“Ben milletvekiliyim, işim Ankara’da.”
demedi.
Oturdu.
Dinledi.
Konuştu.
Ses yükseldiğinde bekledi.
Öfkeyi aldı.
İnsanları yumuşattı.
Her derdi çözemedi.
Ama milletin karşısında vekillik yaptı.
Üstelik Ankara’yı da biliyor.
Bakanlık yaptı.
Dört dönemdir milletvekili.
Demek ki bakan tanımak…
vatandaşı unutmayı gerektirmiyormuş.
Babacan ekranda da hayli görünür.
Geçtiğimiz ay:
A Haber.
CNN Türk.
Haber Global.
TV Net.
TV100.
Beş yayın.
Maşallah.
Ankara’dan stüdyoya yol bulunuyor.
Köy kahvesine gelince:
“Milletvekilinin işi bu değil.”
Olmaz.
Bir de ASELSAN var.
Babacan onu örnek gösteriyor.
Eyvallah.
Takip ettiyse emeğidir.
Katkı sunduysa hakkıdır.
Ama ASELSAN’ın Malatya’ya gelişinde yalnız Babacan yok.
Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın direktifiyle başlatıldı.
Savunma Sanayii Başkanlığı koordine etti.
Babacan’ın emeği varsa o da teslim edilir.
Fakat buradan:
“Milletvekili köy köy dolaşmaz.”
sonucu çıkmaz.
Çünkü fabrikanın adı ASELSAN.
Vekilin adının başında ise hâlâ:
Millet var.
Bakanın kapısını çalacaksın.
Köylünün kapısını da.
Yatırımın peşine düşeceksin.
Vatandaşın derdini Ankara’ya taşıyacaksın.
Ekrana çıkıyorsan…
kahveye de gireceksin.
Çünkü Tayyip Erdoğan köy köy, kasaba kasaba, ilçe ilçe dolaşarak siyaset yaptı.
15 Temmuz gecesi de sokağa çıkan yine milletti.
Milletvekilliğinin “vekil” kısmını Ankara doldurabilir.
Ama başındaki kelimeyi Ankara’dan değiştiremezsiniz.
Millet.
.jpeg)
FİLYASYON MALATYA’YA UZANIR MI?
Pandemiden bize bir kelime kaldı:
Filyasyon.
Bir temaslı bulunur.
Sonra çevresi.
Halka genişler.
Katılımevim dosyasında şimdi virüs aranmıyor.
Para aranıyor.
Hesaplar açılıyor.
Telefon trafiği çıkarılıyor.
Ortaklıklar inceleniyor.
Kim kimi tanıştırmış?
Kimin önünü kim açmış?
Para hangi hesaba uğramış?
Ben ise Malatya’ya bakıyorum.
Çünkü yapının üst düzey yöneticilerinden biri Malatyalı:
Niyazi Derindağ.
Derindağ’ın adını hüküm cümlesine yazmıyorum.
Ama filyasyon onun çevresinde de dolaşır.
Akademisyenlere…
İş insanlarına…
Siyasetçilere…
STK başkanlarına…
Daha kimlere kimlere…
Malatya’da kolay paranın kokusunu seven çevreler olduğunu biliyorum.
Hangi masalarda kimlerin oturduğuna…
hangi dostlukların ticarete döndüğüne dair notlar da mevcut.
Bugün isim vermiyorum.
Devlet kayıtları açarsa…
aramalar bir şey söyler.
Hesap hareketleri başka bir şey.
Ortaklıklar da kendi hikâyesini anlatır.
Bir de Fatma Betül Sayan Kaya var.
AK Parti Genel Başkan Yardımcısıydı.
İddialar gündeme geldi.
Affını istedi.
Erdoğan kabul etti.
Malatya’daki siyasetçiler bunu iyi okusun.
Tayyip Erdoğan kendi genel başkan yardımcısının gözünün yaşına bakmadıysa…
Malatya’daki siyasetçi de, STK başkanı da, iş insanı da kartvizitine fazla güvenmesin.
Dosya Malatya’ya uzanırsa…
ilk hangi isim düşecek?

MAHMUT BEY, MALATYA DA VAR!
Mahmut Poyraz’ın son günlerdeki dili dikkat çekiyor.
Akçadağ.
Akçadağlılar.
Akçadağlı iş insanları.
Akçadağlı hemşehriler.
MTSO seçimi mi yapılıyor, Akçadağ buluşması mı?
Hedef Malatya.
Dil, Akçadağ’dan çıkamıyor.
Oysa tüccarın memleketi tek ilçe değil.
Sanayicinin de.
Esnafın da.
İhracatçının da.
MTSO’nun tabelasında Malatya yazıyor.
Rahmetli Hasan Hüseyin Erkoç geldi aklıma.
Yazılarımı pek sevmezdi.
Bir gün karşılaştık.
Başladı Yeşilyurt’u anlatmaya:
“Yeşilyurtlular şöyledir…”
“Yeşilyurtlular böyledir…”
Dayanamadım:
“İyi de ağabey, ben Yeşilyurtlu değilim ki.”
Şaşırdı.
“Sen Yeşilyurtlu değil misin?”
“Yok.”
“Pütürgeliyim.”
Bir an durdu.
Sonra kendisini Pütürge’ye bağlayan bir şey buldu:
“Benim babamın bakkalı vardı… Bizim de Pütürgeli bir komşumuz vardı.”
Rahmetli buydu.
Bir yolunu bulur, hemşehrilikten mutlaka bir köprü kurardı.
Mahmut Poyraz’ın Akçadağ ısrarını görünce de o sohbet geliyor aklıma.
Hemşehrilik kıymetlidir.
Ama oda başkanlığı hemşehri derneği yönetmeye benzemez.
Malatya’yı Akçadağ’a sığdıramazsınız.
Çarşı başka bir dünya.
OSB’nin hesabı ayrı.
On üç ilçe masada.
Tüccarın beklentisi başka.
Sanayicinin hesabı ayrı.
İhracatçının gözü dış pazarda.
Hepsi Malatya.
Mahmut Bey…
Akçadağ sizi büyütebilir.
Ama Malatya’yı küçülterek başkan olunmaz.
1 Ekim’de sandık kurulacak.
Kazanan çıkacak.
Kaybeden de.
Malatya da haftalardır süren bu suni seçim gündeminden kurtulacak.
Naçizane tavsiyem…
Sandık kalkınca iki aday da biraz dinlensin.
Mahmut Poyraz biraz daha fazla.
Bu kadar gerilim…
bu kadar açıklama…
bu kadar Akçadağ…
adamı yorar.
Bir check-up fena olmaz.
.jpeg)
DEPREM OLDU… EXPO DA MI YIKILDI?
EXPO 2028.
Hatırlayan var mı?
Bir zamanlar bu şehirde büyük büyük anlatılıyordu.
Malatya değişecekmiş.
Yeşil şehir olacakmış.
Dünyaya örnek gösterilecekmiş.
Su yönetiminden sanayiye…
tarımdan enerjiye…
şehircilikten çevreye kadar yeni bir vizyon kurulacakmış.
2028’de dünya bizi konuşacakmış.
Güzel.
Takvim ilerledi.
EXPO nerede?
Koskoca Büyükşehir Belediyesi bu konuda ne yapıyor?
Şehrin siyaset kurumu neden sessiz?
Bir Allah’ın kulu çıkıp da:
“Bizim EXPO’ya ne oldu?”
diye sormuyor.
Deprem oldu.
Şehir yıkıldı.
Canlarımız gitti.
Çarşı çöktü.
Eyvallah.
Ama aynı felaket başka bir hikâyenin başlangıcı da olabilirdi.
Malatya yeniden kuruluyor.
Konutlar yükseliyor.
Çarşı ayağa kalkıyor.
2028’de gözler buraya çevrilecekti.
Şehir çıkıp diyecekti ki:
“Yıkıldım… ayağa kalktım.”
Bundan daha güçlü bir EXPO hikâyesi mi olur?
Biz ne yaptık?
Bu büyük vizyonu da enkazın altında unuttuk.
O günlerde:
“Dünyanın yıldızı olacağız.”
deniyordu.
Şimdi yıldızı bırakın…
dosyanın kendisini arıyoruz.
Hazırlık ne durumda?
Uluslararası temas hangi aşamada?
Sessizlik.
Bu memlekette proje alınırken fotoğraf kalabalık.
Takibe gelince…
kadraj boş.
EXPO 2028, Selahattin Gürkan’ın şahsi projesi değildi.
Malatya’nın kazanımıydı.
Bugün koltukta Sami Er oturuyorsa…
dosya da onun önünde.
Deprem, organizasyonu ertelemenin bahanesi olabilirdi.
Oysa tam tersine…
EXPO, depremden çıkan Malatya’nın dünyaya göstereceği yüz olabilir.
2028 yaklaşıyor.
Şehir hâlâ kendini topluyor.
Bu büyük vizyondan ise ses yok.
Deprem şehri yıktı.
EXPO da mı enkazda kaldı?

YAPAMIYORSAN, YAPILANI MI BOZUYORSUN?
Atabey İskelesi’ndeyim.
Baraj önünüzde.
Baskil karşıda.
Manzara yerli yerinde.
İskele de.
Park da.
Bakım hariç.
Burası Ahmet Çakır döneminde toparlandı.
Park yapıldı, mescit düzenlendi, iskele canlandı.
Selahattin Gürkan zamanında da canlılığını korudu.
Şimdi?
Çer çöp.
Hayvan pisliği.
Her köşede ihmal.
Sami Başkan…
Geçmişle ne alıp veremediğiniz var?
Kırkgöz Sahil Parkı’na bakıyorum.
Osman Güder yaptı.
Bayram Taşkın devraldı.
Bozmadı.
“Benden önce yapılmış.”
diye kompleks üretmedi.
Bugün aileler yine orada.
Çocuklar koşuyor.
Park yaşıyor.
Demek ki öncekinin yaptığına sahip çıkınca makam eksilmiyormuş.
Beylerderesi’ne geçelim.
Orası İlhan Geçit tarafı.
Kırkgöz açılmadan önce Malatya’nın gözde mesire alanlarından biriydi.
Şimdi eski kalabalığını arıyor.
Alan yerinde.
İnsan çekilmiş.
Bakım unutulmuş.
Tarihte bunun daha sert örnekleri var.
Moğollar Bağdat’a girdi.
Kütüphaneleri dağıttı.
Rivayete göre kitapları Dicle’ye attı.
Şimdi kimse kitabı nehre atmıyor.
Usul değişti.
Yapılmış olan kendi hâline bırakılıyor.
Park çürüyor.
Mescit unutulmuş.
Yeşil de soluyor.
Ardından yeni proje anlatılıyor.
Atabey’in kıymeti yalnız manzarasında da yatmıyor.
Buraya MOTAŞ geliyor.
Arabası olmayan ulaşabiliyor.
Emekli gelebiliyor.
Çocuğunu alıp birkaç saat nefes almak isteyenin de yolu açık.
Burası dar gelirlinin de şehirden çıkabildiği nadir yerlerden.
Ahmet Çakır’ın yaptığı sizi küçültmez.
Selahattin Gürkan’dan kalanı yaşatmak makamınızdan bir şey götürmez.
Beylerderesi için de adres belli:
İlhan Geçit.
Kim yaptıysa yaptı.
Bugünkü hâli sizin hanenize yazılıyor.
Her gelen şehri yeniden kurmak zorunda değil.
Bazen belediyecilik…
yapılmış olanı çürütmemektir.
Atabey’de baraj güzel.
İskele yerinde.
Park hâlâ burada.
Bakım ise kayıp.
LAF EBESİ: DÖNER SERMAYE DÖNMÜYOR!
İnönü Üniversitesi Döner Sermayesi…
2025 zararı:
305 milyon lira.
Adı döner sermaye.
Ama para dönmemiş.
Zarar devretmiş.
Demedi deme İnönü;
böyle dönerse, başımız döner.
KALEM HAKKI: GEÇMİŞ OLSUN VELİ AĞBABA
Gazeteciyiz.
Yazarız.
Eleştiririz.
Sorarız.
Kalemin hakkı bu.
Ama hastalık siyasetin dışındadır.
Veli Ağbaba…
Malatya’nın evladı.
Türkiye siyasetinde ağırlığı olan bir isim.
Rahatsızlığını duyunca mahzun olduk.
Kalem eleştirir.
Gönül dua eder.
Geçmiş olsun Veli Bey.
Allah şifa versin.
FIKRA GİBİ MEMLEKET
SIFIRIN KIYMETİ
Kâtip, borcun yanına bir sıfır fazla koymuş.
Adam itiraz etmiş:
“Bu kadar borcum yok.”
Kâtip gülmüş:
“Alt tarafı bir sıfır.”
Adam demiş:
“Öyleyse başa koy.”
…
Yeşilyurt’ta bir güçlendirme dosyasında 180 metrekarelik alanın 1800 metrekare olarak sisteme girildiği iddia ediliyor.
Vatandaş düzeltme istemiş.
Dosya Bakanlığa kadar gitmiş.
Ses çıkmamış.
Bir sıfırla alan on kat büyümüş…
Cevap hâlâ aynı yerde.
FİSKOS MASASI:
Malatya’da bu hafta sucuk dana çıkmamış, park yeri kavga çıkarmış, kültür merkezi adres şaşırtmış. Şehirde spor konuşulmuş, trafik yine kendi bildiğini okumuş. Anlaşılan Malatya’da gündem hiç boş kalmıyor; bir köşede proje, öteki köşede fiskos hazır bekliyor.
-YÖRESEL ÜRÜN DEDİLER, YÖRESİ BİLE ŞAŞTI!
Yöresel ürünler fuarında yapılan denetimlerde “dana sucuk” diye satılan yüzlerce kilo ürünün piliç çıktığı, eritme peynirleri ve karışım yağların da toplatıldığı konuşuluyor. Esnaf cephesi zaten bu tür organizasyonlara uzun süredir mesafeliymiş. Fuarın fiskosu kısa: “Yöresel ürün diye geldiler, ürünün memleketi bile belli çıkmadı!”
-PARK YERİ BULUNDU, HUZUR BULUNAMADI!
Büyükşehir binasının arkasında park yeri meselesi iki esnafı karşı karşıya getirmiş. İş bıçak ve sopaya kadar uzamış, dört kişi yaralanmış. Malatya’da park işinin geldiği nokta artık trafik sorununu aşmış görünüyor. Sokaktaki fiskos acı: “Yer varmış da tahammül kalmamış!”
-İKİ KÜLTÜR MERKEZİ VAR, VATANDAŞ ADRES SORUYOR!
İstasyon Kavşağı’nda birbirine çok yakın iki ayrı kültür merkezi bulunması bu hafta yeniden gündeme gelmiş. İsimler de birbirine o kadar yakın ki etkinlik duyurusu yapıldığında vatandaşın hangisine gideceği ayrı mesele. Kültür artmış olabilir ama adres tarifi zorlaşmış. Fiskos şu: “Kültür çoğaldı, yön tabelası yetmedi!”
-SPORUN ZİRVESİ KURULDU, FUTBOL HÂLÂ YOL ARIYOR!
Eski futbolcular, spor adamları ve basın mensupları Malatya’ya gelmiş; tesisler gezilmiş, projeler övülmüş, “Malatya futbolu Süper Lig’de olmalı” denmiş. Temenni güzel. Fakat şehrin futbol hafızası son yıllarda o kadar yorgun ki söz, sahaya biraz uzak kalmış. Tribünün fiskosu: “Süper Lig konuşuluyor, takım hâlâ çıkış kapısını arıyor!”
-KAVŞAK DÜZELİYOR, SÜRÜCÜNÜN ROTASI BOZULUYOR!
İnönü Caddesi ile Fuzuli Caddesi arasındaki kavşak çalışması yüzünden trafik birkaç gün başka güzergâhlara verilmiş. Merkezde direksiyon sallayanların işi yine zorlaşmış. Kavşak çalışması başlayınca harita da mesaiye kalıyor. Sürücünün fiskosu belli: “Yol yapılınca seviniyoruz, yapıldığı sürece eve dönemiyoruz!”
Fiskos Masası kulak kabartmaya devam ediyor…
Çünkü Malatya’da bu hafta kimi ürünün içeriğini, kimi park yerini, kimi adresi, kimi de yolunu aramış. Şehrin ortak tarafı değişmemiş: Her şey bulunuyor, huzur biraz gecikiyor.
(1)(1).jpg)
Selam ve dua ile
Fiemanillah
Yorum Yazın
E-posta hesabınız sitede yayımlanmayacaktır. Gerekli alanlar ile işaretlenmişdir.


Yorumlar
Soner
29-09-2026 19:28Abdurrahman Babacan daha tıfıl. Ne dediğinin nereye varacağını bazen kendisi de bilmiyor. Ben ona fazla takılmam. Döner Bülent Tüfenkci’ye sorarım: Bu mu senin taleben? Bu mu yanında yetişen milletvekili? Bu mu profesör doktor? Babacan yanlış yapıyorsa, biraz da onu yetiştiren ağabeyleri düşünsün. Çünkü çocuk hata yapınca insan bazen çocuğa değil, büyüğüne bakar.
Selçuk C
29-09-2026 19:24Oğuzhan Ata Sadıkoğlu’nun son açıklamalarını açıkçası talihsiz buldum. Haklı olabilir, elinde söyleyecek sözü de olabilir; fakat seçime iki gün kala yapılacak en büyük hata, rakibin kurduğu kavga zeminine girmektir. Üstelik Malatya’da bu işi parayla yapan medya grubu varsa, cevap vermenin yolu da kavga etmek değildir; tek bir soru yeterdi: “Mahmut Poyraz, yüz toplantının kaçına geldin de şimdi bu odanın başkanlığına talipsin?” Bazen en etkili cevap, muhatabı büyütmeden soruyu ortada bırakmaktır. Oğuzhan Bey bugüne kadar polemiğe girmeden geldi, tam son virajda dayanamadı. Bana göre yanlış yaptı. Çünkü seçim arifesinde en kıymetli şey sinirlerine hâkim olmaktır. Rakibin sizi kavga ettirmeye çalışıyorsa, kavga etmek onun oyununu oynamaktır.
Suduri
29-09-2026 16:05Şu malatyada ki su faturalarını da bi yazın su parası mı ödüyoruz arabaya yakıt mı alıyoruz belli değil.
Reşat
29-09-2026 12:10MTSO seçimi Oğuzhan'ın seçilmesiyle sonuçlanacaktır. Ama artık Oğuzhan'ın Malatya için daha iyi bir yere gelmesi gerekiyor vekillik gibi. Açıkçası ben olmasını isterim.
TUĞÇE
29-09-2026 11:04Veli Ağbaba 'ya geçmiş olsun... Malatya için çabalayan vekillerden biri kendisi umarım tez zamanda toparlar ve memleketi için hizmetlerine kaldığı yerden devam eder.
Özcan
29-09-2026 10:54Mahmut Boyraz seçimden sonra Akçadağ belediye başkanı olma ihtimali doğdu bence. Bu kadar Akçadağ sevgisinin taçlanması gerek.
Berat
29-09-2026 10:51Yöresel ürün dedikleri hepsi fiyasko oldu. Benim anlamadığım bu ürünler satışa sunulmadan denetimden geçmedi mi neden gerekli önlemler alınmadı. Birde bu organizasyon belediyenin eliyle yapıldı.
Porgalı
29-09-2026 10:49Sami Er Sami Er Sami Er... Abicim neden bu adama ısınamıyorum bir vatandaş olarak bilmiyorum. İyi bir insan bunu hep duydum öyle olduğuna da eminim. Ama bize iyi bir insandan daha fazlası lazım bu süreçte mesela güzel projeler sunan bir başkan halkı ve eleştirileri dinleyip çözüm üreten biri mesela ama bunlar yok olmayınca da verimli olamıyor.
Vatandaş
29-09-2026 10:47Babacan Malatya dışişleri temsilcisi gibi?
Suat
29-09-2026 10:43Abdurrahman Babacan vekilin malatya için yaptığı en iyi şey katıldığı tv programlarında alt kısımda Malatya milletvekili yazması ara sırada tokinin yaptığı işlerin önünde röpörtaj vermesi... Daha verimsiz vekil var mı derseniz evet var onlarda gezip duruyor.
4444
29-09-2026 10:42Ah Malatya'm vah Malatya'm.
Sait Y.
28-09-2026 20:12Mahmut Boyraz’ın MTSO Başkanı olması bana göre Malatya için ciddi bir kayıp olur. Yazıda en doğru yerden yakalanmış: Malatya’yı Akçadağ’a sıkıştıramazsınız. Mahmut Bey’in asıl problemi de bence burada, üslubunda. MTSO gibi bütün şehri temsil eden bir makama talipseniz, konuşma diliniz de bütün Malatya’yı kapsamalı. Bir başka husus da şu: Mahmut Boyraz’ın seçilmesi en başta kendisine destek veren Bülent Tüfenkci ile Öznur Çalık’ın yüzünü kızartır; seçilememesi ise onları böyle bir mahcubiyetten kurtarır. Ben Mahmut Bey’in bu göreve niçin bu kadar talip olduğunu da tam anlayabilmiş değilim. Bana sorarsanız MTSO olmazsa hedef bu defa AK Parti İl Başkanlığı olur. Çünkü adı duyuldu, şanı yayıldı, ciddi para harcadı, sahaya çıktı. Bu kadar yatırım boşa bırakılmaz. O zaman da dönüp Ali Bakan’ın başına bela olur. Siyasette bazı adaylıklar makam için yapılır, bazıları ise bir sonraki makamın yolunu açmak için. Mahmut Boyraz’ın hangisini yaptığına zaman cevap verecek.
Ali
28-09-2026 18:12Geçmiş ile kavgalı olan, geçmişin izlerini silmeye çalışanlar; başarısız, gerekesiz ve korkak insanlardır. Geçmişin başarısının üstüne bir tane daha eklemeyip, eskiyi bile koruyamayan gereksiz bir yönetim var Malatya'da. Herşeyden bihaber... Eskinin çimlerini bile kuruttular. Yeniyi yapmayı geçtim, eskiden yapılanı bile bozan bir güruh. Üstelik hem kendileri hem ekipleri kendileri gökten inmiş gibi görüyor. Nasıl olsa aday adayı bile olmadılar, demek ki bunlar çok üst düzey insanlar algısı yapıyorlar. Ak Parti'nin kendine çeki düzen vermesi ve belkide kulakları çekmesinin zamanı geldi de geçiyor!
Abdurrahman’a cevap
28-09-2026 16:32Abdurrahman Bey’in eleştirisini anlıyorum ama bir noktayı eksik buluyorum: Gazetecinin kimi ne kadar yazacağını belirleyen şey isim değil, gündemdir. Sami Er Büyükşehir Belediye Başkanıysa, şehrin ulaşımından parkına, altyapısından projelerine kadar en fazla dosyanın onun önüne düşmesi normaldir. Murat Çetin’in yazılarında yalnız Sami Er yok; milletvekili de var, oda başkanı da, üniversite de, bürokrat da. Dolayısıyla “hep aynı isim” eleştirisi yapılacaksa önce şu soruya bakmak lazım: Aynı isim neden bu kadar çok başlığın merkezinde? Eleştiri haklıysa kişiye takılmış sayılmaz; haksızsa da belgeyle çürütülür. Bence mesele Murat Çetin’in Sami Er’i kaç kez yazdığı değil, yazdıklarının ne kadarının doğru olduğudur. Gazetecilikte teraziyi isim sayısı değil, delilin ağırlığı tutar. Selametle…
Mlx
28-09-2026 15:21İlhan Geçit Malatya da Yeşilyurt un başına gelmiş ve neden geldiğini anlamadığım yönetici konumunda.Burdan soruyorum kendisine neden geldiniz başkanlığa amacınız neydi?Baş yardımcınızın size verdiği zararın farkında mısınız?Başkan yardımcınızın nerdeyse tüm kuzenlerini ve kardeşini belediyeye koyduğunun farkında mısınız?
Abdurrahman
28-09-2026 15:19Her hafta dönüp dolaşıp Sami Er’i yazmak bir süre sonra gazetecilikten çok kişisel takibe benziyor; Malatya’da yalnız Büyükşehir Belediye Başkanı yok, milletvekilleri var, ilçe belediyeleri var, bürokrasi var, odalar var, üniversiteler var, iş dünyası var, yani eleştirilecek de takdir edilecek de geniş bir saha mevcut. Murat Çetin’in kalemi kuvvetli, hafızası güçlü, dosya takip ediyor; fakat aynı isme fazla yüklenince haklı eleştiri bile tesir kaybedebilir. Okuyucu bir noktadan sonra “Sami Er yine ne yaptı?” diye değil, “Murat Çetin yine Sami Er’i mi yazdı?” diye düşünmeye başlar. Gazetecilikte mesele yalnız vurmak değil, teraziyi göstermektir. Şehirde kim yanlış yapıyorsa ona dönmek, kim doğru yapıyorsa hakkını teslim etmek gerekir. Aksi halde eleştiri haklı olsa bile, sürekli aynı hedefe yöneldiğinde objektiflik gölgelenir. Kalemin itibarı da tam burada sınanır: sevdiğine de sevmediğine de aynı ölçüyü tutturabilmekte.
Hakan
28-09-2026 15:14Bakanlık kapısı çalmak milletvekilliğidir, tamam. Yatırım kovalamak da öyle. Ama milletvekilliğini yalnız Ankara trafiğine indirgerseniz işin “millet” kısmı açıkta kalır. Hele aynı partinin genel başkanı yıllardır “kapı kapı dolaşın” diyorsa, “köy köy gezmek benim işim değil” cümlesi siyaseten izaha muhtaçtır. Vekillik hem yukarıya ulaşabilme hem aşağıyı duyabilme sanatıdır; birini yapıp ötekini küçümsemek eksik vekilliktir.
Vakkas
28-09-2026 15:09Malatya devletin yatırımlarıyla devasa konut yenilenmesi ve sıfırdan şehir merkezi şansını elde etti ama belediyeler aynı motivasyonla hareket etmedi.Sami Er partisine oy kaybettirdi.Merkez ilçeler zaten hizmet üretmiyor.
Suphi
28-09-2026 15:08Ben EXPO meselesine “Selahattin Gürkan’ın projesiydi, Sami Er’in işi mi?” diye bakmam. Devlette ve belediyede devamlılık esastır. Bir şehir uluslararası ölçekte bir hak kazanmışsa, başkan değişince dosya çöpe atılmaz. Üstelik deprem sonrası yeniden kurulan Malatya için EXPO 2028 eskisinden daha anlamlı hâle gelmiş olabilir. Burada sorulacak şey çok basit: Dosya hâlâ canlı mı, takvim işliyor mu, uluslararası yükümlülükler yerine getiriliyor mu? Bunlar açıklansın. Yoksa birkaç yıl sonra “Bir zamanlar EXPO vardı” diye hatıra anlatırız. Selametle…
Adem
28-09-2026 14:26Sizi tebrik ederim murat bey. Expo 2028i herkes unutmuştu. Acaba iptal mi edildi diye baktım, internette öyle bir bilgi yok. Bülent Tüfekçi akşamı bekleyin diye yazmıştı. Akşamda çok şaşalı bir haber gibi vermişlerdi. Malatya Dünya ligine giriyor heyecanı vardı hepimizde. Sonra deprem oldu, sonra yerel yönetimler değişti. Sonrası malum, yeni gelenlerin hiçbirisi bu konuya bakmadı bile. Herkes unuttu; vatandaş, yetkili, siyasi, gazeteci... Herkes...Burada görünce teşekkür etmek istedim.Umarım birileri bu konuya el atar.
Ayrın
28-09-2026 14:24Bu tür dosyalarda en büyük hata, isimler üzerinden hüküm vermektir. Devletin elinde MASAK kaydı vardır, HTS vardır, banka hareketi vardır, ticaret sicili vardır. Kim kiminle ne zaman temas etmiş, ticari ilişki nerede başlamış, para nereye gitmiş; bunlar belgeyle ortaya çıkar. Malatya’ya uzanır mı? Uzanırsa da dostluğa, makama, kartvizite bakılmaz. Hukukun güzelliği burada: Dedikoduyu değil, kaydı dinler.
Yılmaz
28-09-2026 14:24Siyasette en kolay şey, rakibin hastalığını bile siyasi pozisyon üzerinden okumaktır. Oysa burada Murat Çetin’in yaptığı bence doğru: Eleştirdiğin insan rahatsızlandığında geçmiş olsun diyebilmek. Çünkü siyasi mücadele başka, insanlık başka. Türkiye’nin belki de en büyük problemi, karşı karşıya geldiğimiz kişiyi bir süre sonra insan olarak görmeyi unutmak. Kalem sert olabilir; vicdanın sertleşmesine gerek yok.
Sevil
28-09-2026 14:23Malatya’nın EXPO 2028’i yalnız bir organizasyon olarak değil, deprem sonrası şehir diplomasisinin aracı olarak görmesi gerekir. Bugün dünyada şehirler yatırım, kültür, çevre ve sürdürülebilirlik üzerinden rekabet ediyor. Malatya yeniden kurulurken bunu uluslararası vitrine taşıyabilirse, EXPO bir etkinlik olmaktan çıkar, şehrin yeni hikâyesine dönüşür. Burada ihtiyaç duyulan şey nostalji değil, yeniden stratejik sahiplenmedir.