Numan Bey Beğendi...

Numan Kurtulmuş geldi.

Başharık Gençlik Merkezi, Bi Mekân Müze Kafe, Bi Mekân Kerpiç Evler açıldı.

Sami Er başka yatırımları da sıraladı:

43 spor tesisi.

15 gençlik merkezi.

Yaklaşık 4 milyar lira.

Bunların inşaatı sürüyor.

Demek açılacak yer çok.

Siyaseti bilen de olsa!

Malatya’ya sık sık bakan geliyor.

Her ziyarette bir tesise gidin.

Mahalleliye ne kazandırdığını anlatın.

Hayırseverin katkısı varsa yanınıza alın.

Emeğini teslim edin.

Yenisini yaptıracak olan da görsün.

Destek isterken iş insanını makamında ağırlıyorsunuz.

Teşekküre gelince toplu listeye alıyorsunuz.

Bağış şahsa özel.

Takdir toptan!

Üstelik kendi siyasetinize de yazık.

Her yatırım, vatandaşla ayrı bir buluşma.

Her mahalle, hizmetinizi anlatacağınız başka bir adres.

Hepsini bir törene sığdırıyorsunuz.

Sonra halk yaptıklarınızı konuşsun diye bekliyorsunuz.

Koca programdan akılda ne kalıyor?

Misafirin gelişi.

Numan Bey sizi tebrik etti.

Emeğiniz varsa hakkınızdır.

Yalnız küçük bir ayrıntı var:

Belediye başkanını Numan Bey seçmiyor.

OYU GEÇERLİ, SORUSU GEÇERSİZ!

Malatyalı derdini anlatıyor.

Gazeteye.

Muhtara.

Siyasetçiye.

Su faturaları soruluyor.

Zamların hesabı isteniyor.

MASKİ ucuzluk sıralaması açıklıyor.

Vatandaşın elinde derece belgesi yok.

Ödeyeceği fatura var.

Oy verirken tek başına yeterliydi.

Hesap sorarken yanına muhtar, gazeteci, vekil gerekiyor!

Yine de muhatap bulmak mesele.

Haber çıkacak.

Birileri arayacak.

Şikâyet aktarılacak.

Vatandaş derdini duyurmak için belediyeden fazla çalışıyor.

Makamdaki sükûnet bozulmuyor.

Sanki seçimde oyunu kullanınca bütün söz hakkını tüketmiş!

Sami Er, adaylık sürecini anlatırken:

“Cumhurbaşkanımız bizi biliyor.”

demişti.

Bilsin.

Millet de belediyesinde ne yapıldığını bilsin.

Aday adaylığı için meram anlatmamış olabilirsiniz.

Başkanlıkta açıklama yapma borcunuz duruyor.

Partili çalıştı.

Seçmen sandığa gitti.

Şimdi sorularını duymadığınız insanlar, o gün sizin için kapı kapı dolaştı.

Bu kayıtsızlığın bedeli AK Parti’ye, Erdoğan’a çıkıyor.

Ne rahat siyaset…

Makamı Erdoğan’dan al.

Hesabı Erdoğan’a bırak.

ARSAYI SAT, HİZMETE YER ARA!

Şehrin içindeki kamu arsasını satıyorlar.

İmarını değiştir.

Ticarete aç.

İhaleye çıkar.

Peki neyi elden çıkardığını da söyledin mi?

Yarın ihtiyaç duyulacak bir okulun yerini.

Açılacak yolun payını.

Mahallenin parkını, camisini, salonunu.

Bugün boş görünüyor diye yarının ihtiyacı da mı boş?

Sonra hayırsever geliyor.

Taziye evi yaptıracak.

Parası hazır.

Niyeti hazır.

Yer yok!

Nasıl yok?

Vardı.

Sattınız.

Çözüm de hazır:

Parkı kaldır.

Spor sahasını boz.

Gençlik ve Spor’un alanından yer bul.

Arsa satılırken belediyenin.

Hizmete yer aranırken mahallenin parkı!

Çocuk top oynayacağı yeri kaybetsin.

Yaşlı oturacağı gölgeyi.

Mahalle nefes alacağı boşluğu.

Taziye evi de lazım.

Yeşil alan da.

Spor sahası da.

Belediyecilik, bu ihtiyaçları birbirine kırdırmak mı?

Satılabilecek uzak araziler varken şehrin içindeki son kamu alanlarına el uzatmak niye?

Ben buna memleketin geleceğine ihanet derim.

Kim yaparsa yapsın.

Gelir elde ettim diye de övünmesin.

Arsayı sattınız.

Mahallenin ihtiyacını da izale edebildiniz mi?

FOTOĞRAFA SIĞDILAR, PAYLAŞIMA SIĞAMADILAR!

Malatya’nın vekilleri Numan Kurtulmuş’un etrafında birleşti.

İktidar, muhalefet…

Aynı törende.

Aynı karede.

Vatandaş sevindi.

Birlik adına bir fotoğrafa sevinecek kadar beklemişiz!

İnönü Üniversitesi’ndeki törende herkesin yeri var.

Paylaşım aşamasında işler değişiyor.

İhsan Koca’nın hesabındaki karede Veli Ağbaba dışarıda kalmış.

Ağbaba da o gün ortak görüntüyü hesabına taşımamış.

Fotoğrafçı herkesi sığdırmış.

Siyasetçiler o kadarını becerememiş!

Yan yana durunca kimsenin partisi değişmiyor.

Birlikte fotoğraf çektirince ittifak kurulmuş olmuyor.

Ama seçmene gösterirken herkes kendi tarafına çekiliyor.

Şehrin işleri beklesin.

Önce kadrajı düzeltelim!

O fotoğrafa seçmenlerinizin oyuyla girdiniz.

Yanınızdaki ismi görüntüden çıkarmak, temsil ettiği insanları Malatya’dan çıkarmıyor.

Vatandaş karşı partinin vekiliyle yan yana gelmenize seviniyor.

Siz o sevince ortak bir paylaşımı çok görüyorsunuz.

Bir fotoğrafı paylaşamıyorsunuz.

Malatya’nın yükünü nasıl paylaşacaksınız?

BİTTİ… BİRAZ DAHA BEKLEYİN!

Abdurrahman Babacan iki yıl önce tarih verdi:

1 Kasım 2026.

Yedi başlıkta taahhüt.

Çarşı hizmete girecek.

Kuzey Çevre Yolu açılacak.

Adliye Sarayı kullanılacak.

Tarih geldi.

Babacan, yedi başlıkta sürecin sonuna gelindiğini açıkladı.

Ayrıntılara bakalım.

Çarşıdaki tamamlayıcı işler kasımda bitecek.

Bazı çevre düzenlemeleri aralıkta.

Kuzey Çevre Yolu’nda da 800 metrelik bölüm kalmış.

Adalet Sarayı bir–bir buçuk ay içinde hizmete alınacak.

Bunları söyleyen de Babacan.

Açıklamanın başında tamam.

Ayrıntısında devam!

Kalanları “ufak çaplı işler” diye tarif ediyor.

Bir bina bitmiş olabilir.
Kapısı hizmete açılmadıysa, verilen söz hâlâ bekler.

Çünkü iki yıl önceki taahhütte Adliye Sarayı için yazan şuydu:

“Hizmete girmiş.”

“Bir buçuk ay sonra girecek” anlamına gelmiyor.

Yapılanın hakkı teslim; verilen tarihin hesabı da sorulur.

Milletin beklediği, duyurunun yenilenmesi mi, hizmetin başlaması mı?

1 Kasım geldi.

Sözünüze tarih koymuştunuz.

Tarih dolunca söz de kendiliğinden tutulmuş mu oluyor?

LAF EBESİ: SEHVEN SATILIK!

Yeşilyurt Belediyesi 80 taşınmazı satış gündemine aldı.

İkizce Cemevi’nin arsası da araya karışmış.

Sonra fark edilmiş:

“Yanlışlıkla listeye girmiş.”

Çıkarılmış.

Demek ki belediyede bazen arsa satılmıyor…

Liste kendi kendine satışa çıkıyor.

Demedi deme İlhan Başkan;
sehven yazılan bir satır,
milletin aklında tapu gibi kalır.

KALEM HAKKI: İŞ HAZIR, YER BEKLENİYOR

Tekstil Kooperatifi Başkanı Veli Kızılarslan diyor ki:

“Uygun alan tahsis edilirse 2 bin 500 kişiye iş veririz.”

Talep, Bülent Tüfenkci’ye iletilmiş.

O da işi Bakanlığa taşıyacağını söylemiş.

Güzel.

İstihdam hazır.

Yatırımcı hazır.

Talep hazır.

Şimdi bürokrasinin sırası.

2 bin 500 kişilik iş kapısı hazır…

Bir tek kapının kurulacağı yer bekleniyor.

FIKRA GİBİ MEMLEKET

EV SENİN… İSPATLA!

Adam nüfus memuruna gitmiş.

Memur sormuş:

“Sen kimsin?”

Kimliğini uzatmış.

“Yetmez.”

Tapuyu çıkarmış.

“Bu da yetmez.”

Adam şaşırmış:

“Peki ne lazım?”

Memur:

“Sen olduğunu ispatla.”

…

Malatya’da rezerv alanlarda ev yapılmış.

Hak sahibi belirlenmiş.

Kura çekilmiş.

Tapu kaydı ortada.

Ama anahtar için vatandaş yaklaşık 10 kurum geziyor.

Elektrik faturası.

Vergi belgesi.

İkametgâh.

Abonelik dökümü.

Eski adresi tutmazsa, numarataj peşinde.

Devlet evin kimin olduğunu kurada biliyor…

Anahtarı verirken unutuyor.

FİSKOS MASASI:

Malatya’da bu hafta kürsüde söylenenlerden çok, kürsüden indikten sonra konuşulanlar ilgi çekmiş. Bir yerde rektörlük koltuğu, bir yerde parti içi hesap, bir yerde belediyenin satış listesi… Herkes resmî açıklamayı yapıyor ama şehir başka şeyi merak ediyor: “Peki içeride ne konuşuluyor?”

-REKTÖR ATANDI, KULİS “ASLINDA KİM YÖNETİYOR?” DİYE SORUYOR!

Recep Bentli ikinci kez rektör oldu ama şehirde konuşulan atama kararından çok, üniversitenin üzerindeki siyasi gölge. Kim kimi ziyaret ediyor, kim hangi kapıdan giriyor, hangi kararın arkasında kimin sözü var… Akademik çevrelerde bunların daha çok konuşulduğu söyleniyor. Fiskos biraz sert: “Rektör belli de, üniversitenin asıl patronu kim?”

-CHP’DE SES YÜKSELDİ, KULİS “BU DAHA BAŞLANGIÇ” DİYOR!

Hakan Satılmış’a yönelik çıkışların ardından parti çevresinde eski kırgınlıkların yeniden konuşulduğu söyleniyor. Kadın kollarından eski etkinliklere kadar uzanan başlıklar bir anda masaya gelmiş. Kulislerde “Bu yalnız bir açıklama meselesi mi, yoksa içeride uzun süredir biriken rahatsızlık mı dışarı taşıyor?” diye soruluyor. Fiskos şu: “Kapı aralandı, içerideki ses dışarı geldi!”

-BÜYÜKŞEHİR BAŞKANI İSTİFA ETTİ, KULİS “BUZDAĞININ UCU” DİYOR!

Candan Yüceer partisinden ayrılırken kongre sürecini, kişisel hesapları ve delege listelerini işaret etmiş. Malatya siyasetinde ise iş biraz daha fısıltılı konuşuluyor. “Bu yalnız bir delege meselesi mi, yoksa içeride biriken rahatsızlığın dışarı taşması mı?” diyenler var. Asıl soru ise şu: “Bir büyükşehir başkanı kapıyı çekip çıktıysa, içeride kimler hâlâ sessiz oturuyor?”

-80 TAŞINMAZ SATIŞTA, KULİS PARSELLERİ SAYIYOR!

Yeşilyurt Belediyesi’nde 80 taşınmazın satış gündemine gelmesi şehirde yalnız rakam olarak konuşulmuyor. “Hangi parsel nerede, kime gider, kim talip olur, satıştan sonra ne yapılır?” soruları şimdiden dolaşıyor. Resmî liste daha masadayken kulis çoktan parsel parsel dolaşmış. Fiskos kısa: “Encümen daha karar vermeden şehir alıcısını merak ediyor!”

-MECLİSTE BARCELONA DENİLDİ, KULİS “KİM KİME MESAJ VERDİ?” DİYE BAKIYOR!

Yeşilyurt Belediye Meclisi’nde futbol konuşulmuş, Malatya Yeşilyurtspor için Barcelona benzetmesi yapılmış. Fakat meclis kulisinde böyle cümleler yalnız spor olarak kalmıyor. Kim alkışladı, kim sustu, kim gülümsedi… Siyasetin küçük işaretleri bazen büyük cümlelerden daha çok konuşuluyor. Fiskos hafif: “Takım Barcelona’ya benzetildi, meclis yine kendi liginde oynadı!”

Fiskos Masası kulak kabartmaya devam ediyor…

Çünkü Malatya’da bu hafta açıklamalardan çok arkasındaki sesler konuşulmuş. Kimin kime kırgın olduğu, kimin hangi isme yakın durduğu, hangi koltuğun arkasında hangi gölgenin bulunduğu…

Şehirde resmî gündem başka, fiskos başka.

Selam ve dua ile
Fiemanillah