Mazideki Malatyam'dan Hatıralar:  Karadeniz Lokantası ve Gazi Amca

Değerli dostlar, Malatyamızın mazisinden kalbimizi ısıtan, damaklarımızda unutulmaz izler bırakan kadim bir değerimizi, o meşhur Karadeniz Lokantası'nı yâd edelim, ister misiniz?

1960’lı yıllarda hizmete başlayıp 2000’lerin başına kadar Malatya şehir hayatına lezzet, renk ve üstün bir nezaket katan bu güzide esnaf lokantası, bir dönemin Malatya kültürünün en zarif temsilcilerindendi.

Lokanta, ilk olarak Hükümet Konağı’nın hemen yanındaki, Ziraat Bankası’nın yukarısındaki mütevazı ama özenli mekânında, rahmetli Gazi Onel tarafından açılmıştı. 

Gazi Amca, bu ilk yuvasının ardından, Malatyalılara hizmetini bir süre Temelli Pasajı içinde, daha sonra ise Soykan Parkı yanı, Kırk Ambar'ın bitişiğindeki daha geniş yerinde devam ettirdi. 

Mekânlar değişse de, Karadeniz Lokantası'nın kendine has o sıcak ruhu hiç değişmedi.

Gazi Amca, hikmet dolu yüzü, vakur duruşu ve tam bir beyefendi kişiliğiyle mesleğine büyük bir saygı beslerdi. 

Oğulları ve uzun yıllar hizmet eden emektar çalışanları ile birlikte işlettiği Karadeniz Lokantası, titiz temizliği, kurulu düzeni ve gelenekselleşmiş usulleriyle gerçekten kendine ait bir tarz oluşturmuştu.

Çorbanın Ritüeli: 

Sabahın Bereketi ve İkram Kültürü

Karadeniz Lokantası’nın lezzet serüveni, güne çok erken bir başlangıç yapardı: Sabah namazının hemen ardından buharı üzerinde, meşhur süzme mercimek çorbasıyla kapılar açılırdı. Bu mercimek çorbası öyle efsaneydi ki, tadan herkesin müptelası olur, şehrin dört bir yanından gelenler, o eşsiz lezzet için kapıda adeta sıra beklerdi. Bu muazzam çorba, saat 7.30 sularında tükendiğinde, sahneye bir başka efsane çıkardı: Lokantanın meşhur yayla çorbası. Yayla çorbasının servisi de 9.00'a kadar sürer, bu nefis lezzet için şehrin uzak köşelerinden gelenler, masaların boşalmasını sabırla beklerdi.

Lokanta, özellikle sabah namazından çıkan cemaatin adeta bir ritüel mekanı haline gelmişti. Burada sergilenen ikram kültürü, Malatya nezaketinin en zarif göstergelerinden biriydi: Önce gelen bir dostun, henüz yemeğini bitirmemiş olan diğer ahbabının hesabını ödemesi, o günlerde yaygın ve sıradan bir kadirşinaslık örneğiydi. 

Karadeniz Lokantası, fakir ve yoksulun geri çevrilmediği bir mekândı; burada her daim bir bolluk ve bereket vardı.

Gazi Amca ve Nezâketin Duruşu:

Gazi Amca, kasada bütün azametiyle oturur, etrafı keskin bir bakışla süzerdi. O, gelen çoğu tanıdık dost ve müşterisine zarif tebessümü ve babacan tavırlarıyla mukabele eder, tatlı şakalaşmalarla onları uğurlardı. 
Gazi amcanın arkasında duran eski ve kibar radyodan hafifçe yayılan sabah yayınındaki Yurttan Sesler Korosu şarkıları, lokantayı huzur dolu, sakin bir atmosferle sarardı.

Karadeniz Lokantası, şehre günün başlangıcına neşe, tat ve keyif katan çok önemli bir buluşma noktasıydı. 

Öğlene doğru servise giren meşhur güveçleri, iştah açan Antep ezmesi ve daha nice esnaf lokantası çeşidiyle, tertemiz ve sıcacık mekânıyla bizleri daima kendine çeken bir sevinç kapısıydı.

Gazi Amca ve lokantası, Malatya'nın sosyal ve mutfak kültürüne unutulmaz bir gelenek oluşturmuştu. 

Yaşı 40’ın üzerinde olan Malatyalı hemşehrilerimizin çoğunun mutlaka tatlı bir anısının olduğu bu mekan, ne yazık ki değişen Malatya silüetinde kaybolmuş değerli bir hatıramız olarak kalbimizde yaşamaya devam ediyor.

Sevgi ve kadirşinaslık  sehri Malatya sevgisi ve  mazi hasretiyle hepinize kalbi selamlar olsun, değerli hemşehrilerim...